Karmel St. Josef und St. Teresa, Klasztor karmelitanek bosych w Innsbrucku, Austria

Karmel St. Josef und St. Teresa to klasztor bosych Karmelitanek w Innsbrucku położony na stromym zboczu i otoczony rozległymi ogrodami. Budynki mają proste białe fasady, które podążają za podejściem architektonicznym tego zakonu religijnego.

Cesarskie pozwolenie nadeszło 11 października 1845, a dobroczyńca Johann Nepomuk Kravogl kupił Memminger Schlössl w Wilten za 12 000 guldenów. Pierwsze trzy zakonnice przybyły w maju 1846 z klasztoru na Hradczanach w Pradze pod przeoryszą Marią Aloisią Dichtl. Od 1847 budowano nowy klasztor, zajęto go w 1848, a kościół poświęcono 20 lipca 1850. Bombardowania zniszczyły kościół i część klasztoru w latach 1943/44; odbudowa nastąpiła w latach 1950.

Kościół klasztorny jest poświęcony świętej Teresie z Ávili, a siostry żyją we wspólnocie klauzurowej. Wnętrze kościoła, zaprojektowane przez Leo Zogmayera, miało pierwotnie eliptyczne prezbiterium z przenośnym ołtarzem i amboną; krata klauzurowa oddziela chór sióstr od chóru gości. Budynek został poświęcony 27 czerwca 2003 roku przez arcybiskupa Aloisa Kothgassera.

Klasztor stoi na zboczu Nordkette powyżej Mühlau, na końcu stromej drogi dojazdowej; kościół jest osobnym budynkiem z dzwonnicą noszącą herb Karmelu. Zakonnice żyją w ścisłej klauzurze, więc zwykle dostępne są tylko kościół i ogrody. Wnętrze, przekształcone po pierwotnym projekcie Leo Zogmayera, ma eliptyczne prezbiterium z przenośnym ołtarzem i amboną.

Przeprowadzka nie wynikała ze zmian środowiskowych: teren w Wilten, niegdyś otoczony polami, został pochłonięty przez rozrastające się miasto po wybudowaniu w pobliżu dworca głównego w 1856 roku, przez co przestał odpowiadać potrzebom wspólnoty klauzurowej. Miasto udostępniło działkę powyżej Mühlau na zboczu Nordkette; klasztor wzniesiony w latach 1999–2003 został poświęcony 27 czerwca 2003 roku przez arcybiskupa Aloisa Kothgassera.