Schloss Hanfelden, Zamek renesansowy w Pölstal, Austria.

Schloss Hanfelden to zamek z okresu Renesansu w dolinie Pölstal z czterema skrzydłami rozprzestrzeniającymi się na trzy piętra, które otaczają dziedziniec z arkadami i ozdobnymi szczegółami architektonicznymi z różnych okresów budowy. Struktury pokazują cechy różnych faz renowacji i ilustrują, jak twierdza obronna przekształciła się w pałac mieszkalny.

Caspar Han, poborca myta na Triebener Tauern, być może około 1410 roku zaczął wznosić siedzibę, od której miejsce wzięło nazwę. W 1494 Hans Han Młodszy, lennik króla Maksymiliana I, odbudował opuszczone gospodarstwo; Maksymilian jest udokumentowany w Unterzeiring w październiku 1506 roku. Rodzina Hanów sprzedała obiekt w 1579 Hansowi Rauchenbergerowi, który nadał mu wczesnobarokową formę. Gdy protestanccy Rauchenbergerowie opuścili kraj w 1629 roku, własność często zmieniała właścicieli, a na początku XVIII wieku zamek był zniszczony; Franz Xaver Neuper kupił go w 1856 roku, a jego potomkowie mają go do dziś.

Nazwa zamku pochodzi od rodziny Han(n), dzierżawców myta na Triebener Tauern, która założyła tu swoją siedzibę; Hans Han Młodszy otrzymał dobra w lenno od króla Maksymiliana I i w 1494 roku rozpoczął odbudowę. Maximiliansstube zawdzięcza nazwę inskrypcji wykutej około sto lat po pobycie Maksymiliana, upamiętniającej wizytę króla w Zeiring; według przekazu mieszkał on na Hanfelden przez trzy miesiące około 1475 roku, nadzorując prace w zalanej kopalni srebra w Oberzeiring.

Schloss Hanfelden znajduje się w Unterzeiring w gminie Pölstal (powiat Murtal, Styria), na wysokości około 983 metrów. Budynek należy do potomków Franza Xavera Neupera, który kupił go w 1856 roku, dlatego nie jest ogólnie udostępniony do zwiedzania. Okoliczne zbocza wznoszą się ku szczytowi o wysokości 1397 metrów, około kilometra na północ.

Od 2016 roku Instytut Prehistorii i Archeologii Historycznej Uniwersytetu Wiedeńskiego pod kierunkiem prof. Claudii Theune bada zamek wraz z Arbeitskreis Schloss Hanfelden. Dendrochronologia i badania budowlane wskazują, że pierwsza wieża mieszkalna powstała dopiero około 1500 roku, a starsza zabudowa znana ze źródeł pisanych to prawdopodobnie opuszczone gospodarstwo. Wykopaliska są pracą badawczą, a nie stanowiskiem udostępnionym zwiedzającym.