Sankt Hippolyt, Kościół gotycki w Eferdingu, Austria

Sankt Hippolyt, zwany też Dom zu Eferding, to późnogotycki kościół halowy o stopniowanych nawach pod jednym dachem dwuspadowym o wysokości kalenicy 31 m. Nieotynkowane mury łączą ciosy i kamień łamany z okolicy, w tym materiał z rozebranego wcześniejszego kościoła. XIV-wieczna wieża ma barokowy hełm cebulowy z latarnią, a portal południowy (1468–1497) jest późnogotyckim dziełem z figurą fundatora Sigmunda von Schaunberg.

Budowa rozpoczęła się w 1451 roku pod kierownictwem architekta Jörga Windischa z Katedry Pasawskiej i osiągnęła swoją obecną formę do 1505 roku. Projekt odzwierciedla intensywną działalność budowania kościołów w całym regionie w tym okresie.

Kościół przez wieki był duchowym centrum Eferdingu i nadal kształtuje tożsamość miasta dzisiaj. Wspólnota parafialna gromadzi się tutaj na regularne nabożeństwa i obchody, które pokazują, jak żywotne i cenione jest to miejsce.

Główne wejście to późnogotycki portal południowy z lat 1468-1497, z figurą św. Hipolita i, pośrodku, Madonną z fundatorem Sigmundem von Schaunberg. Wnętrze dostępne jest także przez południową nawę boczną, gdzie znajdują się dwa reliefy drogi krzyżowej z około 1500 roku.

Ukończone w 1505 roku podwójne schody kręcone prowadzą na emporę, a nie do chóru; między oboma wejściami znajduje się gotycka inskrypcja. Tylko dwa inne schody o tej podwójnej helikalnej formie istnieją w Austrii. Wraz z ich montażem budowę kościoła zakończono po około 50 latach.