Basilika Seckau, Kościół parafialny i obiekt kulturalny w Seckau, Austria.

Bazylika Seckau jest kościołem opackim i parafialnym Seckau w Styrii, zbudowanym z jasnego piaskowca z Seckau. Jej neoromańska fasada z dwiema wieżami, odbudowana w latach 1891–1893, ma 47,5 m wysokości i nosi papieską tiarę oraz cesarską koronę. Wnętrze to trójnawowa hala z szarymi kamiennymi kolumnami i ostrymi łukami, prowadząca do ołtarza głównego, nad którym na żelaznych łańcuchach wisi romańska drewniana grupa Ukrzyżowania.

Proboszcz Wernher von Galler rozpoczął w 1143 roku budowę trójnawowej bazyliki, którą biskup Hartmann z Brixen konsekrował 16 września 1164 roku. W 1218 roku Seckau stało się diecezją sufraganią Salzburga, a kościół był katedrą do przeniesienia stolicy biskupiej do Grazu w 1782 roku. Wieża północna zawaliła się 26 maja 1886 roku; obie wieże i fasadę zachodnią odbudowano w latach 1891–1893 według planów Pirmina Camaniego pod kierunkiem Friedricha von Schmidta. W 1930 roku podniesiono ją do godności bazyliki mniejszej.

Kościół do dziś nazywa się „katedrą w górach”, bo w latach 1218–1782 był siedzibą diecezji Seckau. W kaplicy łask mieści się obraz łask Seckau, relief z kamienia przypominającego jadeit z około 1200 roku, który według legendy Adalram von Waldeck znalazł w drzewie; prawdopodobnie jest to alabaster z warsztatu weneckiego według bizantyjskiej Nikopoii. Herbert Boeckl namalował w latach 1952–1960 w Engelkapelle swoją Apokalipsę z Seckau.

Wizyta wymaga szacunkowego zachowania w przestrzeni religijnej i zalecane są solidne buty do eksploracji wnętrza. Niektóre obszary mogą być dostępne tylko w określonych godzinach, dlatego uprzednie sprawdzenie godzin otwarcia pomaga zaplanować wizytę.

Seckauer Gnadenbild w kaplicy łask, Gnadenkapelle, to najstarszy wizerunek łaskawy w Austrii: relief z kamienia przypominającego jadeit z około 1200 roku. Według legendy znalazł go w drzewie założyciel opactwa Adalram von Waldeck i tam zbudował kościół; prawdopodobnie jest to alabaster z warsztatu weneckiego według bizantyjskiej Nikopoii.