Saint Anthony of Padua Church, Barokowy kościół parafialny w Sankt Anton am Arlberg, Austria.

Kościół parafialny w St. Anton am Arlberg to barokowa świątynia konsekrowana w 1698 r., zbudowana przez mistrza Keila z Umhausen. Zachowała się barokowa wieża z cebulastym hełmem krytym gontem; w 1932 r. Clemens Holzmeister przekształcił starą nawę w prezbiterium i dodał drugą, niższą wieżę, tworząc nietypowy układ dwuwieżowy. Wnętrze zdobią malowidło sufitowe Hansa Andre (1951) i ołtarz główny Hansa Buchgschwentera (1956).

Kościół został poświęcony 11 września 1698 r. ku czci Najświętszej Maryi Panny, św. Franciszka z Asyżu i św. Antoniego z Padwy; zbudował go mistrz budowlany Keil z Umhausen. W 1932 r. Clemens Holzmeister go rozbudował: dawna nawa stała się prezbiterium, a dodano drugą, niższą wieżę. W 1947 r. stał się parafią i jest obecnie zabytkiem.

Kościół nazywany jest też Mariahilf, co przypomina poświęcenie w 1698 roku Najświętszej Pannie, św. Franciszkowi z Asyżu i św. Antoniemu z Padwy. Patronem parafii jest Antoni z Padwy, a ołtarz główny wyrzeźbiony przez Hansa Buchgschwentera w 1956 roku ukazuje sceny z jego życia. Wnętrze zachowuje jeszcze późnogotycki ołtarz szafiasty z XIV wieku z dawnego wyposażenia.

Kościół stoi w centrum St. Anton am Arlberg w Tyrolu. Dawna barokowa nawa pełni dziś funkcję prezbiterium, a rozbudowa z 1932 roku według projektu Clemensa Holzmeistra dodała drugą, niższą wieżę, dlatego wchodzi się przez nowszą część. Pięć dzwonów rozmieszczono w obu wieżach: cztery starsze w barokowej wieży z cebulastym hełmem, a odlany w 1959 roku dzwon f' w nowej wieży.

Dzwonnica mieści pełny zestaw dzwonów z odlewni Grassmayr w Innsbrucku, odlanych na przestrzeni trzech pokoleń: dzwon as'' zachował się z 1882 roku, dzwony as', c'' i es'' pochodzą z 1948 roku, a dzwon f' odlano w Feldkirch w 1959 roku. Najmłodszy wisi w wieży Clemensa Holzmeistra z 1932 roku, starsze cztery w barokowej wieży z cebulastym hełmem.