Steirisches Volkskundemuseum, Muzeum etnograficzne w Grazu, Austria.

Steirisches Volkskundemuseum mieści się w dawnym klasztorze kapucynów przy Paulustorgasse, gdzie Viktor Geramb założył w 1913 roku dział etnografii. Z tego okresu zachowały się dwie sale: izba z dymem z gospodarstwa na Packalpe, używana od 1520 roku i przeniesiona do budynku w 1914 roku, oraz sala strojów z 42 figurami naturalnej wielkości autorstwa Alexandra Silveriego i Hansa Maurachera. Kolekcja liczy około 95 000 obiektów.

Muzeum powstało z kolekcji etnograficznej gromadzonej od 1895 roku przez Landesmuseum Joanneum. W 1913 roku Viktor Geramb założył dział etnografii w dawnym klasztorze kapucynów przy Paulustorgasse, układając przedmioty tak, by wiejskie życie Styrii trafiło do miasta. W latach 30. XX wieku dzięki jego kontaktom z gubernatorem Karlem Marią Stepanem powstało nowe skrzydło. Po remoncie na Steiermark Schau muzeum otwarto ponownie w 2021 roku.

Trachtensaal gromadzi 42 naturalnej wielkości figury autorstwa Alexandra Silveriego i Hansa Maurachera, ustawione według wizji Viktora Geramba, wedle której strój styryjski rozwijał się od czasów rzymskich po schyłek XIX wieku. Salę zaprojektowano w latach trzydziestych i otwarto w sierpniu 1938 roku; w 2003 roku stała się muzeum w muzeum, dostępnym przez szklane przejście, a w listopadzie 2022 roku otwarto ją ponownie po opracowaniu.

Muzeum mieści się w dawnym klasztorze kapucynów przy Paulustorgasse; remont w latach 2020–2021 ponownie udostępnił salę Heimatsaal, mieszczącą około 150 osób podczas wydarzeń. Do zachowanych wnętrz z 1913 roku, Rauchstube i Trachtensaal, prowadzi szklane przejście dodane w 2003 roku. Warto zarezerwować czas na przechodzenie między poszczególnymi modułami wystawy, z których każdy działa jak osobna ekspozycja.

Rauchstube, zadymiona kuchnia wiejska z gospodarstwa na Packalpe udokumentowana od 1520 roku, została przeniesiona i odtworzona w muzeum w 1914 roku. Trachtensaal gromadzi 42 naturalnej wielkości figury Alexandra Silveriego i Hansa Maurachera, ustawione według wizji Viktora Geramba historii stroju styryjskiego od czasów rzymskich po koniec XIX wieku. Sala otwarta w sierpniu 1938 roku, w 2003 roku stała się muzeum w muzeum z szklanym przejściem, a w listopadzie 2022 roku otwarto ją ponownie po opracowaniu.