Kościół św. Elżbiety w Wiedniu, Barokowy kościół parafialny w Wieden, Wiedeń, Austria.

Paulanerkirche to wczesnobarokowy kościół klasztorny wzorowany na rozwiązaniach włoskich, którego architekt i budowniczy pozostają nieznani. Prostą fasadę północną dzielą pilastry toskańskie, a wieńczy trójkątny przyczółek; w dwóch niszach stoją posągi św. Franciszka z Paoli i św. Franciszka z Asyżu. Wnętrze to trójprzęsłowa sala z kolebkowym sklepieniem i trzema kaplicami po każdej stronie, a wieża z cebulastym hełmem wznosi się na wschód od prezbiterium.

Cesarz Ferdynand II sprowadził do Wiednia zakon św. Franciszka z Paoli w 1626 roku, a zakonnicy rozpoczęli budowę kościoła rok później; w 1651 roku konsekrował go biskup Philipp Friedrich von Breuner. W 1683 roku Turcy spalili świątynię podczas oblężenia Wiednia, a odbudowę ukończono w 1686 roku. Wieżę dobudowano w 1717 roku, a klasztor zniesiono w 1784 roku.

Kościół zwany jest potocznie Paulanerkirche od zakonu paulinów, choć poświęcony jest świętym Aniołom Stróżom. Od kwietnia 2016 roku, obok zwykłych mszy parafialnych, odprawiane są tu codzienne nabożeństwa Bractwa Kapłańskiego Świętego Piotra w rycie trydenckim. Ołtarz główny, ukończony w 1718 roku, ufundowało wiedeńskie Lakaien- und Hofbruderschaft, bractwo służby dworskiej.

Kościół stoi przy Irene-Harand-Platz, w miejscu, gdzie Favoritenstraße odchodzi od Wiedner Hauptstraße, w 4. dzielnicy. Plac przed kościołem zmniejszono w 1963 roku ze względów komunikacyjnych, a zbudowana tam w 1846 roku fontanna Schutzengelbrunnen stoi dziś na Rilkeplatz. Od kwietnia 2016 roku obok zwykłych nabożeństw parafialnych odprawiane są tu codzienne msze Bractwa Kapłańskiego Świętego Piotra w rycie trydenckim, dlatego wnętrze bywa zamknięte dla zwiedzających.

Ołtarz główny, ukończony w 1718 roku, ufundowało wiedeńskie Lakaien- und Hofbruderschaft, bractwo służby dworskiej, a nie zakon paulinów. Obraz aniołów stróżów namalował Josef von Hempel w 1844 roku, a przed nim wisi Madonna z Dzieciątkiem niderlandzkiego malarza z XVI wieku.