Schwarzmilzferner, Lodowiec w Tyrolu, Austria

Schwarzmilzferner to mały lodowiec w Alpach Algawskich, położony na południe od Mädelegabel i na wschód od Hochfrottspitze, na terytorium Tyrolu tuż za granicą niemiecko-austriacką. Jego średnia wysokość 2450 m jest niska jak na lodowiec alpejski. Obecnie jest to wklęsła powierzchnia firnowa bez szczelin i innych oznak ruchu; woda roztopowa przesiąka w szczeliny Hauptdolomitu, ponieważ nie widać żadnego odpływu. W 1985 r. jego powierzchnia wynosiła około 9 ha.

Schwarzmilzferner pojawia się po raz pierwszy w Atlas Tyrolensis Petera Anicha i Blasiusa Huebera z 1774 roku, a następnie na mapie niemiecko-austriackiej komisji granicznej około 1855 roku. Około 1870 roku k.u.k. Militärgeographisches Institut wykonał zdjęcie w skali 1:25 000, powtórzone w 1887 roku. Roland Mader obliczył później średnie obniżenie powierzchni o 31 m w latach 1903–1965 i podniesienie o około 11 m do 1985 roku.

Lodowiec pozostaje ostatnią masą lodową w Alpach Algawskich, stanowiąc naturalny pomnik zmian środowiskowych w Tyrolu.

Teren jest bardziej odpowiedni dla doświadczonych alpinistów i badaczy zaznajomionych z warunkami wysokoalpejskimi. Ekstremalna wysokość i niestabilne warunki lodowcowe wymagają odpowiedniego sprzętu i lokalnego przewodnictwa.

Przetrwanie lodowca opiera się na nietypowo wysokiej akumulacji, około 500 mm większej niż opady na porównywalnych wysokościach. Wynika ona z regionalnego maksimum opadów na północnym skraju Alp między Oberstdorfem a Schröcken, z położenia w cieniu wiatrowym Hochfrottspitze, które sprzyja osadzaniu śniegu przenoszonego przez wiatr, oraz ze śniegu lawinowego ze zboczy Hochfrottspitze i Mädelegabel, który według Schuga może dostarczać najwyżej 25% akumulacji.