Pfarrkirche St. Jakob und St. Leonhard, Hopfgarten im Brixental, Kościół parafialny w Hopfgarten im Brixental, Austria.

Pfarrkirche St. Jakob und St. Leonhard to barokowy kościół z dwiema wieżami, rozpoczęty w 1758 roku według planów Kassiana Singera i ukończony w 1764 roku przez Andrego Huebera. Nawa główna ma 52 metry długości, mały transept około 24 metry długości i 18 metrów szerokości, a wieże mają 52 metry wysokości i około 8 na 8 metrów w planie. Jasne wnętrze zdobią bogate sklepienia z freskami Johanna Weißa (1764).

Kościół po raz pierwszy wymieniono w 1355 r. jako część parafii macierzystej Brixen im Thale, z Kelchsau jako kościołem filialnym; już w 1400 r. miał dwóch kapłanów. W 1669 r. Hopfgarten stało się wikariatem, a w 1859 r. samodzielną parafią. Obecny barokowy budynek rozpoczęto w 1758 r. według planów Kassiana Singera, po jego śmierci w 1759 r. kontynuował kierownik budowy Andre Hueber, a ukończono go w 1764 r.

Kościół nazywany jest „Dom des Brixentals” (katedra doliny Brixen) ze względu na rozmiary. Freski sufitowe namalowane w 1764 roku przez Johanna Weißa ukazują Chwałę Nieba z Trójcą Świętą w nawie i transepcie oraz Wygnanie z raju, Ukrzyżowanie, Zesłanie Ducha Świętego i Sąd Ostateczny. W prezbiterium freski nad emporami bocznymi przedstawiają Chrzest Jezusa i klęczącego św. Jana Nepomucena u stóp Madonny.

Kościół stoi w centrum Hopfgarten im Brixental w powiecie Kitzbühel w Tyrolu. Nawa główna ma 52 metry długości, mały transept około 24 metry długości i 18 metrów szerokości, a dwie wieże mają 52 metry wysokości. Dzwony biją około godziny 9, z wyjątkiem małego dzwonu.

W dwóch wieżach wisi siedem dzwonów: sześć dużych odlanych w 1948 roku przez ludwisarnię Oberascher w Salzburgu ze specjalnego stopu oraz siódmy odlany w 1933 roku przez Grassmayr w Innsbrucku, używany jako osobny dzwon żałobny. Wszystkie poza najmniejszym mają Klöppelfänger i biją około godziny 9.