Rauchenbichlerhof, Zabytkowy dwór w Schallmoos, Austria
Rauchenbichlerhof to chroniony dworek w dzielnicy Schallmoos w Salzburgu, zbudowany z kamienia z kamieniołomów Kapuzinerberg. Dwupiętrowy budynek z dachem szczytowym posiada mały historyczny ogród z pawilionem barokowym.
Posiadłość po raz pierwszy wzmiankowano w 1120 roku jako „Gut Waldbichl”, a od 1238 roku należała do opactwa św. Piotra, które dzierżawiło ją na prawie dziedzicznym. W latach 1597–około 1677 mieszkała tu salzburska rodzina kupiecka Fabrizin, a w latach 1677–1741 należała do rodziny piwowarów Kaserer. W 1741 roku rajca Salzburga Franz Anton Rauchenbichler i jego żona Maria Theresia Poschinger nabyli dwór i kazali go odbudować; później należał do ich syna Antona, bojownika o wolność z czasów francuskich.
Kamienny herb nad południowym wejściem należy do kupieckiej rodziny Fabrizin, która mieszkała tu od 1597 do około 1677 roku. To wykute w kamieniu oznaczenie rodzinne, a nie późniejszy dodatek; pokazuje, jak salzburska rodzina kupiecka zaznaczyła swoją obecność na posiadłości.
Rauchenbichlerhof stoi bezpośrednio przy Linzer Bundesstraße w dzielnicy Schallmoos i jest prywatną własnością rodziny Kapsreiter; nie jest udostępniony do zwiedzania. Można go obejrzeć tylko z publicznej ulicy, a punktem orientacyjnym jest sąsiednia stacja benzynowa.
W 1831 roku baronesa Emilie Victorine Wolfsberg, była towarzyszka Napoleona Bonaparte, nabyła majątek i otrzymała miejscowe przydomek 'Hundsgräfin' za swoją paczkę psów. To dziwne określenie stało się częścią historii posiadłości w pamięci Salzburga.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 343 współtwórców z całego świata.