Spitalkirche, Kościół późnogotycki w Mödling, Austria

Spitalkirche to późnogotycki rzymskokatolicki kościół salowy, wzniesiony w latach 1443–1453 i nazwany od szpitala mieszczańskiego w sąsiednim budynku po stronie zachodniej. Więźba dachowa pochodzi z 1685 roku, a przeprowadzona w latach 1879–1882 regotyzacja nadała świątyni obecny wygląd. Rozeta okienna przedstawia portret ówczesnego burmistrza Josefa Schöffla; ustawiony w 1882 roku neogotycki ołtarz rzeźbiony z doliny Gröden ma w środku Marię jako królową, a po jej bokach świętego Marcina i świętego Idziego z łanią.

Spitalkirche wzniesiono w latach 1443–1453 obok budynku mieszczącego „Spital”, czyli przytułek dla ubogich i starców. Zaledwie rok po jej ukończeniu rozpoczęto budowę obecnego Othmarkirche, co świadczyło o zamożności targowego Mödling. Pierwotnie poświęcony św. Katarzynie, kościół ma dziś za patrona św. Idziego.

Nazwa pochodzi od Bürgerspital, przytułku dla ubogich i starców w sąsiednim budynku po stronie zachodniej, a nie od szpitala w dzisiejszym znaczeniu. Kościół był początkowo poświęcony św. Katarzynie, obecnie patronem jest św. Idzi, jeden z Czternastu Świętych Wspomożycieli, którego wspomnienie przypada 1 września. Dwie płyty nagrobne z około 1600 roku, radnego Franza Guetha (zmarłego w 1583) i wozownika Andre Reisnera, przypominają czasy, gdy mieszkańcy Mödling byli niemal wszyscy protestantami.

Kościół stoi na starym mieście Mödling, obok budynku, w którym mieścił się niegdyś szpital miejski. Warto odszukać rzeźbioną głowę pod południową krawędzią dachu, od dawna poszukiwaną przez zwiedzających jako „Teufelskopf” i interpretowaną też jako Mojżesz. Wnętrze kryje epitafia rajcy Franza Guetha (zmarłego w 1583 r.) i wozownika Andre Reisnera; płyta nagrobna proboszcza Stephana Vinndorfera (zmarłego około 1500 r.) znajduje się na południowej ścianie zewnętrznej.

Najstarszy dzwon Mödlingu odlał Joachim Gross w 1683 roku, w roku oblężenia tureckiego; waży 30 kilogramów, ma około 40 cm średnicy i przedstawia świętą Marię z Dzieciątkiem Jezus. Wciąż znajduje się w kościele.