Lazaristenkirche, Vienna, Kościół parafialny w dzielnicy Neubau, w Wiedniu, w Austrii.

Lazaristenkirche to neogotycki kościół halowy Friedricha von Schmidta, zbudowany w latach 1860–1862, z ośmioboczną wieżą o wysokości 68 metrów na skrzyżowaniu naw. Trójnawowe wnętrze ma 30 metrów długości i 19 metrów wysokości, a transept 15 metrów szerokości. W tympanonie głównego portalu znajdują się barwne rzeźby Marii z dwoma aniołami.

Kościół Lazaristenkirche został zbudowany jako kościół zakonny dla lazarystów, sprowadzonych do Austrii w 1853 roku. Był to pierwszy budynek, który pochodzący z Wirtembergii architekt Friedrich von Schmidt zrealizował w Wiedniu. Kamień węgielny położono 27 września 1860 roku, w 200. rocznicę śmierci św. Wincentego à Paulo, przez kardynała Josepha Othmara von Rauschera, który poświęcił ukończony kościół Niepokalanemu Poczęciu w wigilię święta w 1862 roku. Za wykonanie budowli według wzoru gotyckiego kościoła św. Elżbiety w Marburgu odpowiadał budowniczy Josef Hlávka. Klasztor i plebania powstały dopiero w 1904 roku, a w 1939 roku kościół podniesiono do rangi kościoła parafialnego. Po zniszczeniach w czasie II wojny światowej został odrestaurowany, a w 1984 roku ponownie poddany renowacji. W listopadzie 2025 roku ogłoszono, że lazaryści zrezygnują z duszpasterstwa, a 1 lipca 2026 roku kościół przekazano Koptyjskiemu Kościołowi Ortodoksyjnemu.

Kościół jest poświęcony Niepokalanemu Poczęciu i w 1939 roku został podniesiony do rangi kościoła parafialnego. 1 lipca 2026 roku przekazano go Koptyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu i dostosowano do jego liturgii, która nie przewiduje organów. Parafia została już 31 grudnia 2025 roku ponownie przyłączona do Schottenfeld.

Kościół znajduje się między Kaiserstraße a Neubaugürtel, a od północy przylegają do niego budynki dawnego Sophienspital. Od 1 lipca 2026 roku korzysta z niego wspólnota koptyjsko-prawosławna i dostosowuje go do swojej liturgii, dlatego dostęp i godziny zwiedzania zależą od tej wspólnoty.

W przedsionku znajdują się głowy-portrety architekta Friedricha von Schmidta i budowniczego Josefa Hlávki, który wzorował się na gotyckim kościele św. Elżbiety w Marburgu. Ośmioboczna wieża na skrzyżowaniu naw ma 68 metrów wysokości. Zbudowane przez Matthäusa Maurachera w 1862 roku i przebudowane w latach 1927/28 organy mają cztery manuały i 51 registrów, w tym prospekt umieszczony na poddaszu nad skrzyżowaniem naw.