Burg Streitwiesen, Średniowieczne ruiny zamku w Weiten, Austria.

Burg Streitwiesen to warowny zamek na wzniesieniu w dolinie Weitental koło Melk w Dolnej Austrii, składający się z wieży głównej (Bergfried), palasu, domu mieszkalnego (Langhaus), kaplicy i wieży południowo-zachodniej. Południowy mur zewnętrzny z okrągłymi wieżami narożnymi pochodzi z renesansu, gdy rodzina Rot von Reinprechtspölla wznieśli renesansowe obiekty założenia.

Streitwiesen po raz pierwszy wzmiankowano w 1144 r. jako rodową siedzibę austriackiego rodu ministerialnego; Ozo von Streitwiesen z rodu panów von Stiefern przyjął nazwisko od posiadłości. Ród wygasł w linii męskiej w 1396 r., a zamek przechodził m.in. do Fleischessów (1434–1443) i Rot von Reinprechtspölla, którzy wznieśli elementy renesansowe oraz południowy mur zewnętrzny z okrągłymi wieżami narożnymi. Od 1797 r. należał do dóbr Habsburgów-Lotaryńskich Pöggstall; po 1919 r. zarządzały nim fundusz poszkodowanych wojną i lasy federalne, a w 1972 r. jedenastu byłych drużynowych harcerskich kupiło ruinę na zamek młodzieżowy.

Od 1972 roku zamkiem zarządza Bund zur Errichtung und Erhaltung einer Österreichischen Jugendburg, założony przez jedenastu byłych drużynowych Österreichischer Pfadfinderbund. Grupy nadal przyjeżdżają, by pracować przy budynkach i muzykować; nazwa Streitwiesen pochodzi od rodu Streitwieserów, którzy władali zamkiem od 1144 roku do wygaśnięcia linii męskiej w 1396 roku.

Burg Streitwiesen leży w Weitental koło Melk, w Waldviertel. Miejscem zarządza Bund zur Errichtung und Erhaltung einer Österreichischen Jugendburg, którego grupy przebywają tu na obozach roboczych i wędrują po Waldviertel; odwiedzający powinni wcześniej zapytać stowarzyszenie w Wiedniu, ponieważ zamek służy swoim grupom członkowskim i nie ma stałych godzin zwiedzania.

Zamek kupiło latem 1972 roku jedenastu byłych drużynowych austriackiego związku harcerzy, którzy odbudowali ruinę jako zamek młodzieżowy. Wzorem był Nerother Burg Waldeck w Hunsrück. Przewodniczącym wybrano Karla Turetschka; pod jego kierownictwem odbudowano dom długi, kaplicę, wieżę południowo-zachodnią, a później palas.