Wasserbehälter Hackenberg, Zbiornik wodny w Döbling, Austria

Zbiornik wodny Hackenberg to dwukomorowy zbiornik zbudowany z betonu ubijanego w latach 1908–1910, przykryty ziemią i zwieńczony komorą zasuw. Widoczny budynek komory zasuw, zaprojektowany przez Eduarda Bodensehera seniora, wykonano z częściowo boniowanych bloków granitowych w stylu neoromańsko-secesyjnym. Za płytkim prostokątnym basenem otoczonym z trzech stron kamienną balustradą trójłukowa arkada prowadzi do wejścia komory zasuw. Płaski dach urządzono jako taras z czworobocznym belwederem i pergolą na kamiennych filarach.

Zbudowany między 19 października 1908 a końcem października 1910 roku w ramach Drugiego Wiedeńskiego Wysokogórskiego Wodociągu Źródlonego, zbiornik leży na wysokości około 295 m n.p.m. na Hackenbergu. Wodociąg otwarto 2 października 1910 roku w wiedeńskim ratuszu w obecności cesarza Franciszka Józefa I. Rysowana strona tytułowa Illustrierte Kronen-Zeitung z 3 grudnia 1910 roku ukazywała sylwetkę zbiornika jako tło tego wydarzenia.

Komora zasuw, jedyna widoczna część zbiornika, została zaprojektowana przez Eduarda Bodensehera seniora z wiedeńskiego urzędu budownictwa miejskiego. Granitowa fasada z trójłukową arkadą i czworobocznym belwederem na tarasie dachowym nadają budynkowi reprezentacyjny charakter. Obiekt jest chroniony jako zabytek.

Lokalizacja znajduje się na zboczu i jest dostępna pieszo ze śródmieścia Döbling, chociaż droga wymaga wejścia pod górę. Najlepszy widok na budynek otrzymasz z zewnątrz, ponieważ jest to obiekt chroniony.

Budowę w latach 1908–1910 zaopatrywała dwutorowa winda skośna biegnąca od Krottenbachstrasse, pokonująca 61 metrów różnicy wysokości z prędkością 0,5 metra na sekundę, napędzana lokomobilą o mocy 10 KM. Ten sam silnik poruszał prądnicę o mocy 3 KM zasilającą pompę tłoczącą wodę budowlaną na wzgórze. W wykopie wagoniki kolejki polowej ciągnęły konie lub, na krótkich odcinkach, ludzkie mięśnie.