III. Hornspitze

III. Hornspitze to szczyt alpejski w łańcuchu Zillertal z wysokością 3.254 metrów, charakteryzujący się stromymi ścianami skalutymi, terenom lodowcowym i rozległymi polami głazów w górnych sekcjach. Podejście na szczyt obejmuje przechodzenie przez lodowce i wspinaczę skalną o umiarkowanym stopniu trudności.

Pierwsza udokumentowana wspinaczka miała miejsce w 1874 roku, gdy alpiniści osiągnęli szczyt, ustanawiając go jako uznany cel wspinaczki. To wczesne osiągnięcie odzwierciedlało ekspansję alpejskiej działalności wspinaczkowej tamtej epoki.

Pobliski schronisko Berliner Hütte reprezentuje tradycyjną architekturę alpejską i służy jako punkt wyjścia dla wspinaczy. Takie schroniska są ważnymi miejscami, gdzie alpiniści się spotykają, odpoczywają i dzielą się informacjami o lokalnych warunkach.

Sezon wspinaczki trwa od lata do wczesnej jesieni, gdy warunki lodowcowe są najbardziej stabilne i dzień trwa dłużej. Odpowiedni sprzęt, taki jak ciosy lodowe, rakiety i systemy asekuracyjne, jest niezbędny, wraz z podstawowymi umiejętnościami wspinaczki lodowcowej i skalnej.

Lodowiec Hornkees napotkany podczas wspinaczki wymaga specjalnych technik przekraczania i trwa około półtorej godziny na przejście. Ta część lodowca stanowi najbardziej technicznie wymagającą część wspinaczki.

Współrzędne GPS: 47.00251,11.84492

Najnowsza aktualizacja: 14 grudnia 2025 o 15:43