Ruine Hohenwang, Ruina zamku w Langenwang, Austria

Ruina Hohenwang to wydłużony zamek, zorientowany z południowego zachodu na północny wschód, długi na około 90 metrów, na skalnym grzbiecie na wysokości 650 metrów. Składa się z zamku głównego i dwóch przedzamczy oddzielonych fosami. Mur tarczowy zamku wysokiego i główna brama zachowały się w obrębie swoich murów. Od XIII do XVII wieku kompleks rozbudowano o palas, galerię, międzymurze, bastion i reprezentacyjną bramę, ale bez stołpu.

Rdzeń zamku pochodzi z XII wieku; budowę przypisuje się Erchingerowi I von Landesere i prawdopodobnie prowadzono ją w latach 1122–1160. Po raz pierwszy wzmiankowano go w 1222 roku. W 1477 roku zajął go król Maciej Korwin, a węgierscy najemnicy okupowali go do końca XV wieku. Trzęsienie ziemi i rabunek kamienia spowodowały poważne zniszczenia od końca XVIII wieku, a bombardowania w czasie II wojny światowej zniszczyły kolejne części.

Nazwa zamku przeszła na ród szlachecki, który go posiadał: Landeserowie od XII wieku nazywali się panami von Hohenwang. W 1240 r. minnesinger Ulrich von Liechtenstein zatrzymał się tu podczas podróży turniejowej i wyzwał Erchingera II na pojedynek; podobno sześć razy natarli na siebie, za każdym razem łamiąc kopie, lecz żaden nie zdołał zrzucić przeciwnika z siodła. W swoim poemacie Vrowen dienst nazwał zamek „hus ze Hohenwang”.

Obiekt jest dostępny przez oznakowane szlaki turystyczne i jest utrzymywany przez Stowarzyszenie Hohenwang Castle. Odwiedzający powinni mieć solidne obuwie i przewidzieć czas na podejście.

Piętnastowieczna kronika opisuje wnętrze zamku: kaplicę, izbę służby, wielką salę, cztery piwnice, łaźnię, kuchnię i stajnię na dwanaście koni. Trzy bramy, z których dwie miały kraty opuszczane, fosa oraz strome skały od południa, zachodu i północy utrudniały szturm.