Burg Falkenstein an der Ranna, Ruiny zamku w Hofkirchen im Mühlkreis, Austria.

Burg Falkenstein an der Ranna to ruina zamku na skalnym grzbiecie nad doliną Ranny, na wysokości 490 m. Zabudowana powierzchnia wynosiła 2960 m². Wieża główna stała na najbardziej wysuniętej na zachód skalnej płycie, za nią główny zamek z palasem i dwiema wieżami; od wschodu późniejsze przedzamcze z bramą, dostępne przez most nad 25–30-metrową fosą.

Wspomniany już w 1140 roku Falkenstein należał do rodu Falkensteinów, którego Kalhoch założył w 1218 roku opactwo Schlägl. Przez małżeństwo Perchty przeszedł w ręce Witkowiców; jej syn Zawisz z Falkensteina schronił się tu w 1277 roku po buncie przeciw Ottokarowi II. Po straceniu Zawisza w 1290 roku książę Albrecht I zmusił załogę do kapitulacji głodem. Pożar uszkodził zamek w 1572 roku, a po 1605 roku został opuszczony.

Rodzina Falkensteinów nadała zamkowi nazwę; Adelram de Valchenstain jest pierwszym udokumentowanym członkiem w 1140 roku. Kalhoch von Falkenstein założył w 1218 roku opactwo Schlägl, a nazwa wsi Kollerschlag przypomina o jego karczunkach. Legenda opowiada o wodnej nimfie Lilofee, która zniknęła, gdy jej mąż Othmar podglądał ją w wieży wodnej.

Z Hofkirchen im Mühlkreis należy jechać w kierunku Altenhof i przy gospodarstwie Meierhof podążać oznakowaną ścieżką; po 100 m po lewej stronie znajduje się miejsce zamku Peilenstein. Ruina leży na skalnym grzbiecie na wysokości 490 m n.p.m., około 2,3 km od Hofkirchen i 2,2 km od ujścia Ranny do Dunaju. Teren nie jest jeszcze w pełni przechodni; trwają starania, by uratować ruiny i ponownie udostępnić je zwiedzającym.

Okrągła wieża wodna, wzniesiona w 1489 r. za panowania Oberhaimerów, stoi około 80 m naprzeciw głównego wejścia i ma blisko 17 m wysokości. Jej wejście znajduje się 4,5 m nad ziemią, a w środku mieściła studnię, której podziemny przewód zaopatrywał zamek. Legenda wiąże ją z nimfą wodną Lilofee.