Retentionsbecken Auhof, Obszar podmokły i obiekt kulturowy w Penzing, Wiedeń, Austria.

Retentionsbecken Auhof to system retencji powodziowej rzeki Wien przy ujściu Mauerbach, na około 37 hektarach między Hietzing (13. dzielnica) a Penzing (14.). Sześć zbiorników, Haltung II do VII, leży za betonowymi murami po stronie południowej; po stronie północnej biegnie kanał obejściowy o długości 1 300 metrów, oddzielony betonową ścianą o wysokości 6–8 metrów, której wschodni koniec oblicowano kamieniem i zwieńczono pylonem.

Zbiornik został wybudowany między 1895 a 1899 roku jako część projektu regulacji rzeki Wien, aby kontrolować powodzie w rozwijającym się mieście. Ta infrastruktura powstała w okresie szybkiego wzrostu miasta, gdy kontrola powodzi stała się niezbędna dla rozwoju Wiednia.

Nazwa Auhof oznacza miejsce u ujścia Mauerbachu, gdzie nakładają się wezbrania Wien i Mauerbachu. Od 15 czerwca 2001 sześć basenów i budynek miejskiego Wienflussaufsicht są zabytkami. Dzieło rozdzielcze zmodernizowano w 1956 r.; pierwotne windy obsługiwało 24 ludzi.

Sześć zbiorników (Haltungen II–VII) zajmuje południową stronę 37-hektarowego terenu między Lainzer Tiergarten a linią Westbahn; po stronie północnej biegnie około 1300-metrowy kanał obejściowy, oddzielony od zbiorników betonowym murem o wysokości 6–8 metrów. Zastawka rozdzielcza między Haltungen II i III została zmodernizowana w 1956 roku. Teren jest zabytkiem: należy pozostawać na ścieżkach i nie wchodzić do zbiorników.

Miejsce przy ujściu Mauerbachu wybrano, ponieważ wieloletnie obserwacje pokazały, że groźne dla Wiednia wezbrania powstawały tylko wtedy, gdy Wien i Mauerbach niosły wysoką wodę jednocześnie. Zbiorniki zaprojektowano na łącznie 610 metrów sześciennych na sekundę: 400 odpływa od razu, 210 jest zatrzymywane do dwóch godzin, co daje pojemność 1 600 000 metrów sześciennych.