Katedra Najświętszego Zbawiciela w Wiedniu, Kaplica gotycka w Innere Stadt, Wiedeń, Austria.

Kościół Świętego Salwatora to gotycka kaplica w dzielnicy Innere Stadt w Wiedniu, położona bezpośrednio obok Starego Ratusza. Jego wejście ma portal renesansowy dostępny z ulicy Salvatorgasse, a wnętrze wykazuje charakterystyczne elementy gotyckie takie jak łuki ostrogotyckie i linie pionowe.

Kaplica została ufundowana przez Ottona II i jego brata Haimona III z rodu Haimonenów i po raz pierwszy wspomniana w 1298 roku. Ponieważ Otto brał udział w antyhabsburskim spisku w 1308 roku, książę Fryderyk Piękny skonfiskował pałac i kaplicę w 1309 roku, a w 1316 przekazał je miastu Wiedniowi. Kaplicę rozbudowano nad przejściem w latach 1360/1361, a w 1373 dodano drugą nawę.

Imię Salvator oznacza Chrystusa Odkupiciela. Od 1871 roku kaplica jest katedrą Starokatolickiego Kościoła Austrii; parafia powstała 15 października 1871 roku i została uznana przez państwo w 1877 roku. Od 1879 roku niemiecki zastąpił łacinę w liturgii, a w 1998 roku biskup Bernhard Heitz wyświęcił tu kobietę na kapłana.

Wejście stanowi renesansowy portal od strony Salvatorgasse, a nie Stary Ratusz. Kaplica zajmuje piętro dawnego pałacu miejskiego, do którego prowadzi przejście dodane w latach 1360/1361. Nabożeństwa starokatolickie odbywają się w niedziele i święta o 10.00 oraz w środy i piątki o 19.00; warto dopasować wizytę do tych godzin.

Więźba dachowa z drewnem datowanym na lata 1296–1299 uchodzi za najstarszą zachowaną konstrukcję dachową Wiednia. Sama kaplica została po raz pierwszy wzmiankowana w 1298 roku jako kaplica domowa Ottona II i jego brata Haimona III z rodu Haimonenów na piętrze ich miejskiego pałacu.