Jewish cemetery in Währing, Cmentarz żydowski z 1784 roku w Döbling, Austria.

Cmentarz żydowski w Währing to otoczony murem teren o powierzchni dwóch hektarów w 19. dzielnicy Wiednia, Döbling, z wejściem przy Schrottenbachgasse 3. Stoją tam nagrobki z jasnoszarego i ciemnoszarego kamienia, przeważnie prostokątne płyty o zaokrąglonym lub płaskim szczycie, wśród bluszczu i niskich roślin; najwyższy, na lewo od środka, jest ciemny i mocno zwietrzały. W tle widać budynek.

Gdy rozporządzenie sanitarne Józefa II zamknęło cmentarze w obrębie Wiednia, gmina żydowska kupiła w 1784 roku dwuhektarową działkę obok nowego Cmentarza Ogólnego w Währing i jeszcze w tym samym roku otworzyła otoczony murem cmentarz. Rozszerzano go trzykrotnie; do chwili ukończenia żydowskiej części Zentralfriedhofu w 1879 roku powstało tu około 8–9 tysięcy grobów, a ostatni udokumentowany pochówek w istniejącym grobie rodzinnym odbył się w 1911 roku. W okresie nazistowskim ponad 2000 grobów zniszczono przy wykopach pod nigdy nieukończony schron, a w 1942 roku gmina musiała sprzedać teren miastu Wiedeń. Po 1945 roku go odzyskała, lecz zniszczoną część oddano miastu, które w latach sześćdziesiątych zbudowało tam blok Arthur-Schnitzler-Hof.

Nagrobki mają inskrypcje w języku hebrajskim i zwykle także niemieckim, inaczej niż na cmentarzu w Roßau, gdzie używano tylko hebrajskiego. Około 1900 roku pośrodku nieużywanego terenu zasadzono aleję lip; w tradycyjnym wyobrażeniu drzewa przy grobach kapłanów znoszą oddzielenie tych grobów od sąsiednich, co świadczy o liberalnym nastawieniu wiedeńskiej gminy żydowskiej owego czasu.

Cmentarz jest zamknięty dla odwiedzających, ponieważ nagrobki i roślinność stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa, a kwestie odpowiedzialności pozostają nierozstrzygnięte. Wejście znajduje się przy Schrottenbachgasse 3 w 19. dzielnicy Döbling, a nie w Währing. Od 2006 roku politycy i eksperci debatują nad renowacją.

Aleja lipowa zasadzona około 1900 roku pośrodku nieużywanego terenu była świadomym gestem liberalnym: w tradycji lipy przy grobach kapłanów znoszą podział między tymi grobami a pozostałymi.