Schottenstift, Opactwo benedyktyńskie w Innere Stadt, Austria

Schottenstift to benedyktyńskie opactwo przy Freyung 6, którego jasnożółta barokowa fasada ma brązowy dachówkowy dach, duże łukowe okno z rzeźbionym panelem reliefowym poniżej i pilastry. Zielone cebulaste kopuły z tarczami zegarów wznoszą się nad lewą częścią i nad wyższą prawą wieżą. Kościół, odbudowany od 1638 roku przez Andrea d'Allio Młodszego i Silvestro Carlone, został skrócony; jego barokowa wieża zachodnia ledwie przewyższa fasadę.

Henryk II Jasomirgott przeniósł swoją rezydencję z Klosterneuburga do Wiednia i w 1155 roku sprowadził irlandzkich mnichów z klasztoru szkockiego św. Jakuba w Ratyzbonie, zastrzegając w dokumencie fundacyjnym „Solos elegimus Scottos”. Pierwszy kościół, rozpoczęty w 1155 i konsekrowany w 1200 roku, był trójnawową romańską świątynią filarową; Henryk został w nim pochowany w 1177 roku. W 1418 roku książę Albrecht V zastąpił irlandzkich mnichów niemieckojęzycznymi benedyktynami w ramach reformy melkańskiej, a uderzenie pioruna w wieżę w 1638 roku doprowadziło do barokowej przebudowy przez Andrea d'Allio Młodszego i Silvestro Carlone.

Klasztor przechowuje średniowieczne dzieła sztuki religijnej, które pokazują zaangażowanie mnichów w przedstawianie tematów duchowych. Schottenmeisteraltar i inne prace ilustrują, jak wiara była wyrażana przez sztukę wizualną w kontekście monastycznym.

Muzeum jest otwarte w czwartki i piątki od 11 do 17 oraz w soboty od 11 do 16.30. Oprowadzanie po kościele, krypcie, bibliotece i muzeum zaczyna się w soboty o 14.30. Opactwo znajduje się przy Freyung 6 w pierwszej dzielnicy, Innere Stadt.

Nazwa 'Schottenstift' pochodzi z średniowiecznej praktyki językowej, w której irlandzkich mnichów w Europie kontynentalnej nazywano 'Szkotami'. Ta nazwa stała się trwałą tożsamością klasztoru, chociaż jego założyciele byli faktycznie Irlandczykami, a nie Szkotami.