Strudlhofstiege, Schody w stylu Art Nouveau w Alsergrund, Austria

Strudlhofstiege to zewnętrzne schody w wiedeńskiej dzielnicy Alsergrund, zbudowane z wapienia z Mannersdorfu, które pokonują różnicę wysokości między górnym i dolnym odcinkiem Strudlhofgasse. Dolna część jest symetryczna: dwa lustrzane, łukowe biegi schodów otaczają cofniętą niszę, w której rzeźbiona maska wylewa wodę do dolnej misy, a paszcza ryby zasila górną. Wyżej następują po sobie schody i rampy, wzdłuż których biegną zielone metalowe balustrady i kandelabry z lampami w kształcie konwalii.

Schody zostały otwarte w 1910 roku i zaprojektowane przez architekta Theodora Johanna Jaegera. Nazwę otrzymały od Petera Strudela, który w 1688 roku założył tutaj szkołę sztuki.

Schody stały się sławne dzięki powieści Heimito von Doderer z 1951 roku, która wykorzystuje je jako centralny element narracyjny. Od tamtej pory miejsce stało się kulturalnym punktem spotkań w dzielnicy.

Schody łączą górną część Strudlhofgasse, odchodzącej od Währinger Straße, z jej niższym odcinkiem przy Liechtensteinstraße, na wysokości Palais Liechtenstein. U dołu dwa symetryczne, wygięte biegi otaczają fontanny; wyżej następują po sobie stopnie i rampy, dając zmienne widoki. Otwarta konstrukcja służy też jako miejsce koncertów w ramach Woche der Wiener Chöre.

Zielone malowanie balustrad i kandelabrów nawiązuje do balustrad Stadtbahn Otto Wagnera; pierwotna wersja była niebieska. Przed renowacją w latach 2008/2009 zamiast obecnych, zgodnych z pierwotnym stanem opraw, stały mleczne kule świetlne.