Flavia Solva, Stanowisko archeologiczne w Wagna, Austria.

Flavia Solva leży na otwartym polu koło Wagna, na zachodnim brzegu Muru. Wykopaliska odsłoniły około 40 prostokątnych insul o wymiarach około 60 na 70 metrów, oddzielonych żwirowymi ulicami o szerokości około 6 metrów, z kamiennymi budynkami w centrum i domami z drewna i gliny na obrzeżach. Dziś widoczne są tylko nieliczne fundamenty, w tym podłoga hypokaustyczna osłonięta szklanym dachem; pawilon na palach mieszczący cukiernię stoi nad częścią terenu.

Około 15 r. n.e. na zachodnim brzegu Muru powstała celtycko-rzymska osada z drewnianych budynków, gdy Noricum było jeszcze protektoratem. Około 70 r. n.e. Wespazjan podniósł ją do rangi municipium nazwanego od jego flawijskiej rodziny; starą osadę zniwelowano i odbudowano według planu szachownicowego. Miasto zostało zniszczone w 166 r. podczas najazdów Markomanów, odbudowane za Kommodusa i opuszczone na początku V wieku.

Muzeum archeologiczne przechowuje ponad tysiąc przedmiotów z czasów rzymskich, w tym artykuły gospodarstwa domowego, przedmioty religijne i materiały budowlane odkryte podczas wykopalisk. Zbiory te pokazują, jak wyglądało codzienne życie tutejszych mieszkańców.

Na skraju Wagna widać tylko kilka fundamentów, częściowo pod pawilonem na słupach, w którym mieszczą się cukiernia i lodziarnia. Resztki podłogowego ogrzewania rzymskiego domu osłania szklany dach, a metalowe studzienki w ziemi wyznaczają przebieg murów i kwartałów zabudowy. Na dziedzińcu zamku Seggau pod Leibnitz można zobaczyć liczne rzymskie nagrobki.

Miejsce zachowuje pozostałości drewnianego amfiteatru o długości około 80 metrów, jedynego znanego przykładu tego typu w rzymskiej prowincji Norikum. To rzadkie świadectwo pozwala odwiedzającym wgląd w rzadko zachowywane techniki budowlane Rzymian.