Philips-Zeiss-Werk

Philips-Zeiss-Werk to budynek fabryki z charakterystyczną kopułą obserwatorium na jego położeniu na wzgórzu w Penzing, pierwotnie zaprojektowany do produkcji i testowania instrumentów optycznych. Struktura łączy hale produkcyjne z naukowymi przestrzeniami testowymi i została zbudowana z betonu zbrojnego według projektu Roberta Oerleya.

Budynek został wybudowany w 1916-1917 jako placówka produkcyjna urządzeń optycznych Zeissa, ale pozostał niewykorzystany przez ponad dekadę po 1918. Po ponownej aktywacji stał się fabryką radiową i później oznaczył przełom w elektronice, produkując pierwszy magnetofon Philips w 1947.

Zakład reprezentuje pozycję Wiednia jako centrum produkcji optycznej i elektronicznej w XX wieku. Charakterystyczna kopuła na wzgórzu była nie tylko funkcjonalna, ale także symbolizowała zaangażowanie miasta w innowacje techniczne.

Budynek znajduje się w dzielnicy Penzing na zachodzie Wiednia i jest łatwo widoczny z zewnątrz, a jego charakterystyczna kopuła jest szczególnie uderzająca. Ponieważ służy teraz jako ośrodek szkoleniowy dla austriackiej armii, dostęp dla odwiedzających jest ograniczony i najlepiej jest go dostrzegać z zewnątrz lub z odległości.

Budynek wznowił działalność po prawie 13 latach nieaktywności w latach 1920., wymagając całkowitej zmiany produkcji. Ta transformacja z produkcji optycznej na produkcję radia pokazuje, jak fabryki adaptowały się po pierwszej wojnie światowej, aby przetrwać ekonomicznie.