Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sankt Pölten, Katedra romańska w St. Pölten, Austria

Katedra w Sankt Pölten to budowla o barokowym wyglądzie z dobrze zachowanym późnoromańskim rdzeniem. Potężna wieża południowa, zwieńczona podwójnym cebulastym hełmem i latarniami, wznosi się nad kremową elewacją z czerwonym dachemówką. W fasadzie zachodniej znajduje się główny portal z falistym przyczółkiem, flankowany posągami św. Hipolita i św. Augustyna. Wnętrze kryje ołtarz główny, wykonany od 1722 roku przez Jakoba Prandtauera, z obrazem Wniebowzięcia namalowanym przez Tobiasa Pocka w 1658 roku.

Około 790 roku istniał tu klasztor benedyktynów, a pierwsza wzmianka dokumentowa pochodzi z 976 roku za cesarza Ottona II. Około 1150 roku kościół przebudowano na trzynawowy z dwiema wieżami zachodnimi; po pożarze odbudowano go w latach 1267–1280, a w 1228 roku biskup Gebhard poświęcił go Wniebowzięciu Maryi. Po pożarze w 1621 roku Jakob Prandtauer i Joseph Munggenast nadali wnętrzu barokowy wystrój, a w 1785 roku świątynia została katedrą nowej diecezji Sankt Pölten.

Nazwa katedry, Dom Mariä Himmelfahrt, odnosi się do Wniebowzięcia Maryi, wezwania nadanego przez biskupa Gebharda w 1228 roku. Miasto zawdzięcza nazwę świętemu Hipolitowi, którego relikwie benedyktyni przynieśli tu około 790 roku. Portal zachodni flankują figury Hipolita i Augustyna.

Wejdź przez główne wejście na placu Domplatz i spodziewaj się znaleźć oryginalne kamienne podłogi i schody w środku. Sprawdź wcześniej godziny otwarcia, ponieważ nabożeństwa mogą ograniczyć dostęp zwiedzających w określonych godzinach.

Podwójna cebulasta kopuła i latarnie wieży południowej to barokowe dodatki z XVII-wiecznej przebudowy; absyda i fasada południowa w stylu późnoromańskim pochodzą z odbudowy w latach 1267-1280. Wieżę północną rozebrano po pożarze miasta w 1512 roku i nigdy jej nie odbudowano, dlatego kościół ma dziś tylko jedną wieżę.