Hochaltar des Stephansdoms, Ołtarz wczesnobarokowy w Katedrze św. Szczepana, Wiedeń, Austria

Ołtarz główny katedry św. Szczepana to wczesnobarokowe dzieło z marmuru ze Sterzing, ustawione na końcu chóru wiedeńskiej katedry. Przybiera formę portalu domowego i ozdobione jest rzeźbionymi płaskorzeźbami przedstawiającymi męczeństwo świętego Szczepana, patrona kościoła.

Bracia Johann Jacob i Tobias Pock wykonali ołtarz w latach 1641-1647 na zlecenie biskupa-księcia Philippa Friedricha hrabiego Breuner. Powstał w czasie odnowy katolickiej w Wiedniu, gdy Kościół i dwór habsburski ściśle ze sobą współpracowały.

Ołtarz przedstawia dziewięć marmurowych figur, w tym świętych Leopolda, Floriana, Sebastiana i Rocha, głęboko zakorzenionych w lokalnej tradycji religijnej. Osoby znające tę tradycję rozpoznają każdą postać po atrybutach wyrzeźbionych w kamieniu.

Ołtarz jest widoczny z nawy, ale podejście w kierunku chóru pozwala znacznie lepiej zobaczyć rzeźbione reliefy. Wizyta w katedrze w spokojny poranek dnia powszedniego daje więcej czasu na spokojne podziwianie dzieła.

Dziewięć figur, kapitele i kartusze ołtarza wykuto ze marmuru ze Sterzing, który Pock w 1641 r. sam wybrał w tyrolskim kamieniołomie i powierzył murarzowi Martinowi Zwölferowi. Dostawa się opóźniła, a jej część brakowała jeszcze w 1665 r. Kamień nabrał od tego czasu żółtawego odcienia, widocznego dziś na ołtarzu.