Nil, Starożytna marmurowa statua w Muzeum Chiaramonti, Watykan.
Nil to marmurowa rzeźba anonimowego autora z końca I wieku, oznaczona numerem MV.2300.0.0 w Museo Chiaramonti i wystawiona w Braccio Nuovo. Bóstwo rzeczne leży na lewym boku, z rogiem obfitości w lewej dłoni i pękiem kłosów w prawej, a lewym łokciem opiera się na sfinksie symbolizującym Egipt. Otaczają je krokodyl, mangusta, hipopotamy, trzciny i lotosy, a na bloku podstawy ukazano Pigmejów w łodziach i święte ibisy.
Posąg odnaleziono w 1513 roku na Polach Marsowych w Rzymie, gdzie stał w Iseum Campense, świątyni Izydy czynnej do V wieku. Papież Leon X nakazał umieścić go w ogrodach Palazzo del Belvedere. Za pontyfikatu Klemensa XIV Gaspare Sibilla odrestaurował rzeźbę, dodając palce, uchwyty rogu obfitości, palce u stóp i ciałka prawie wszystkich chłopców; dodany marmur łatwo odróżnić.
Szesnastu chłopców na podstawie odpowiada szesnastu łokciom maksymalnego dorocznego wylewu Nilu, poziomowi, który zapewniał najlepszy urodzaj. Bóstwo rzeczne trzyma pęk kłosów i róg obfitości, a lewy łokieć opiera na sfinksie symbolizującym Egipt. Otaczają go trzciny, lotosy, krokodyl, mangusta i hipopotamy, a na bloku podstawy przedstawiono Pigmejów w łodziach i święte ibisy.
Posąg wystawiono w Braccio Nuovo Museo Chiaramonti, numer katalogowy MV.2300.0.0. Warto wypatrzyć wstawione marmurowe fragmenty prawej dłoni, uchwytów rogu obfitości i stóp: różnią się rodzajem kamienia od oryginału. Bliźniaczy Tyber, odnaleziony w pobliżu w 1512 roku, znajduje się dziś w Luwrze.
Szesnastu chłopców na podstawie odnosi się do szesnastu łokci maksymalnego corocznego wylewu Nilu, stanu, który zapewniał najlepszy urodzaj. Artysta wyrzeźbił też krokodyla, mangustę, hipopotamy, trzcinę i lotosy, a na bloku podstawy Pigmejów w łodziach i święte ibisy.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 416 współtwórców z całego świata.