Santa Maria in Turri

Santa Maria in Turri była średniowiecznym kościołem położonym obok zewnętrznego atrium starej Bazyliki św. Piotra, z delikatnym mozaiką na fasadzie przedstawiającą Wniebowzięcie Chrystusa. Budynek zajmował centralną pozycję w tym świętym terenie i stanowił część architektonicznego krajobrazu otaczającego bazylikę.

Kościół został założony w roku 701 i miał ważne znaczenie podczas koronacji cesarskich, kiedy władcy składali tam ceremonijalne przysięgi. W 1155 roku został poważnie uszkodzony w czasie ataku i później popadał w ruinę, aż został rozebrany podczas odbudowy bazyliki świętego Piotra. Mozaika była umieszczona na wschodniej ścianie Santa Maria in Turri. Na zachodniej ścianie był mozaika Giotto di Bondone, La Navicella, dzieło sztuki, które również zniknęło. Gdy pielgrzymi opuszczali bazylikę San Pietro, musieli przejść przez przedsionek naprzeciw mozaiki La Navicella.

Kościół był ważnym centrum pomocy dla potrzebujących ludzi żyjących blisko starej Bazyliki św. Piotra. Służył jako miejsce, gdzie społeczność mogła znaleźć wsparcie i opiekę.

Kościół zajmował strategiczne położenie w pobliżu wejścia do zewnętrznego dziedzińca Bazyliki św. Piotra. Chociaż budynek już nie istnieje, odwiedzający mogą odkryć jego dawne miejsce i zrozumieć jego rolę w historycznym układzie terenu.

Skomplikowany mozaika na fasadzie przedstawiająca Wniebowzięcie Chrystusa była godną uwagi pracą sztuki na mniej znanej strukturze koło bazyliki. Ta artystyczna dekoracja przetrwała dzisiaj tylko w dokumentach historycznych.