Santa Maria Regina della Famiglia, Kościół w stylu barokowym w Watykanie.

Maria, Madre della Famiglia to neobarokowy kościół w Ogrodach Watykańskich, za bazyliką św. Piotra i obok Palazzo del Governatorato, z którym łączy go przeszklony portyk. Południowa fasada ma trójkątny fronton na dwóch pilastrach korynckich, ceglaną ścianę z detalami z trawertynu i duże okno lunetowe. Wnętrze to jedna nawa o trzech przęsłach, nakryta sklepieniem kolebkowym z lunetami i otoczona sześcioma kaplicami bocznymi.

Papież Pius XI zlecił w 1926 architektowi Giuseppe Momo budowę kaplicy dla nowej siedziby Pontificio Seminario Romano Minore. Po traktatach laterańskich z 1929 roku pałac stał się siedzibą Gubernatoratu Państwa Watykańskiego, a kaplica pod wezwaniem św. Marty mu służyła. W 2007 roku, po renowacji, Benedykt XVI zmienił jej wezwanie na Maria, Madre della Famiglia, a kardynał Tarcisio Bertone poświęcił ją 13 września.

Do 2007 roku kościół był poświęcony świętej Marcie; Benedykt XVI nadał mu wtedy wezwanie Maria, Madre della Famiglia, a źródła włoskie zaznaczają, że „Santa Maria Regina della Famiglia” nie jest poprawną nazwą. Pięć kaplic bocznych zdobią obrazy Antonia Soranzo z 1928 roku, a nad ołtarzem głównym wisi Madonna z Dzieciątkiem między świętymi Joachimem i Anną Francesca Melanzia, przywieziona z Montefalco w 2007 roku.

Kaplica stoi w Ogrodach Watykańskich przy Largo San Matteo, obok Palazzo del Governatorato i za bazyliką św. Piotra, w pobliżu dworca kolejowego i murów leonińskich. Szklony portyk na kolumnach łączy ją z pałacem. Diecezja uznaje ją obecnie za kaplicę prywatną, dlatego nie leży na typowych trasach zwiedzania.

W tympanonie fasady znajduje się barokowy herb z festonami, obecnie z herbem papieża Piusa XI; jego styl sugeruje, że może pochodzić z rozebranego kościoła Santa Marta. Duże okno nad portalem wykonano z selenitu, minerału pokrewnego alabastrowi, który w cienkich warstwach staje się przezroczysty.