Skálafjørður, Fiord na wyspie Eysturoy, Wyspy Owcze

Skálafjørður to najdłuższy fiord Wysp Owczych: ciągnie się 14,5 km na Eysturoy od wsi Skálafjørður do miejsca, gdzie między Raktangi a Toftir łączy się z Tangafjørður. Ma 1,0–1,3 km szerokości, zwęża się do 650 m przy wejściu między Strendur a Saltnes i osiąga około −70 m głębokości przy Runavík i Søldarfjørður.

Podczas brytyjskiej okupacji Wysp Owczych w czasie II wojny światowej fiord służył jako naturalny port marynarki wojennej. Ciężkie działa okrętowe strzegły wejścia przy Nes, bateria przeciwlotnicza broniła go przed niemieckimi nalotami, a stalowa sieć podwodna mogła zamykać wejście przed okrętami podwodnymi. Cztery zbudowane przez Brytyjczyków zbiorniki ropy stoją do dziś przy lasku Viðarlundin í Søldarfirði w Søldarfjørður.

Nazwa Skála pochodzi od farerskiego skáli, oznaczającego „salę”, „salę zgromadzeń” lub „odosobnioną chatę”. Południowy odcinek przy Runavík nosi duńską nazwę Kongshavn, Port Królewski, od osłoniętego kotwicowiska. Od 2017 roku plaża wsi Skálafjørður, zwanej do 2019 roku Skálabotnur, jest jedyną oficjalnie uznaną zatoczką grind do polowań na wieloryby.

Wzdłuż obu brzegów biegną drogi krajowe łączące wsie; otwarty w grudniu 2020 roku Eysturoyartunnilin łączy Runavík i Strendur z Tórshavn, skracając trasę z 55 do 17 km. Trzy wjazdy spotykają się na podwodnym rondzie 72,6 m pod poziomem morza. Między Runavíkiem a Strendur tunel skraca drogę z 26 do 5,2 km. Do 2003 roku pływał prom do Tórshavn, Toftir i Strendur.

Eysturoyartunnilin, otwarty w grudniu 2020 roku, biegnie pod fiordem i sięga 72,6 metra poniżej poziomu morza, gdzie znajduje się podwodne rondo. Skrócił drogę między Runavík a Strendur z 26 do 5,2 kilometra, a między obiema miejscowościami a Tórshavn z 55 do 17 kilometrów.