Archangel Michael Trypiotis Church, Cerkiew grecko-prawosławna na starym mieście w Nikozji, Cypr

Kościół Archanioła Michała Trypiotisa to trójnawowa franko-bizantyjska bazylika z jedną kopułą, na niemal kwadratowym planie, w starym mieście Nikozji, zbudowana z miejscowego żółtego piaskowca. Dwa rzędy arkad na czterech nierównomiernie rozstawionych kolumnach dzielą nawy. Szeroki południowy portyk prowadzi do sklepionego głównego wejścia, nad którym marmurowy nadproże i dwa kapitele, prawdopodobnie pochodzące z starszych budowli romańskich, otaczają lunetę z Zaśnięciem Matki Bożej i archaniołem Michałem walczącym z diabłem.

Arcybiskup Germanos II Cypryjski położył kamień węgielny 3 maja 1695 roku pod panowaniem osmańskim, na miejscu starszego kościoła gotyckiego i klasztoru prawosławnego z okresu lizbońskiego i weneckiego. Marmurowa inskrypcja diakona Pankracjusza przy południowych drzwiach poświadcza ukończenie 25 listopada tego samego roku, sfinansowane przez kapłana Iakovosa i parafian.

Nazwa Trypiotis oznacza „ten, który zrobił dziurę”, od klasztoru w Chonai (Kolosy) we Frygii, gdzie archanioł Michał miał rozłupać skałę, by odwrócić bieg dwóch rzek. Kościół upamiętnia to 6 września, a archaniołów 8 listopada. Przez lata był jedynym w Nikozji, który 3 września czcił świętego Polidora.

Kościół przyjmuje zwiedzających przez cały tydzień, chociaż skromny ubiór jest szanowany, gdy odbywają się nabożeństwa. Znajduje się w sercu starego miasta i jest łatwo dostępny pieszo z minimalnymi schodami przy głównym wejściu.

Trypiotis znaczy „ten, który wywiercił dziurę”, od klasztoru w Chonae (Kolosy) we Frygii, a nie w południowo-wschodniej Anatolii. Według legendy poganie skierowali przeciw niemu dwa strumienie; archanioł Michał rozłupał skałę włócznią, woda odpłynęła przez otwór i klasztor ocalał. Wydarzenie wspomina się 6 września, w święto kościoła.