Jezioro Słone w Larnace, Obszar wodno-błotny Ramsar koło Larnaki, Cypr

Jezioro słone w Larnace to zespół czterech jezior słonych na zachód od miasta, z których trzy są połączone: największe to Aliki, potem Orphani, Soros i Spiro, łącznie 2,2 km². Zimą płytkie niecki wypełnia szarobrązowa woda, latem wyparowuje, zostawiając skorupę soli i szary pył. Na brzegu stoi Hala Sultan Tekke.

Odwierty i datowanie radiowęglowe wskazują na lagunę, która powstała tu co najmniej od 9000 r. p.n.e. W epoce brązu osłonięty dostęp do morza pozwolił na powstanie w północno-zachodniej części jeziora portu Dromolaxia-Vyzakia, prawdopodobnie połączonego z otwartym morzem dwoma naturalnymi kanałami. Osady odcięły później lagunę od morza, tworząc jezioro; wydobycie soli jest poświadczone od tego okresu i zakończyło się w 1986 r.

Na zachodnim brzegu stoi Hala Sultan Tekke, meczet i sanktuarium islamu osmańskiego, w którym znajduje się grób Umm Haram, nazywanej w źródłach mamką Mahometa. Jezioro nosi grecką nazwę Alyki Larnakas i turecką Larnaka Tuz Gölü. Miejscowa legenda wiąże słoność wody ze św. Łazarzem: stara kobieta odmówiła mu jedzenia i picia, mówiąc, że jej winorośl uschła, a on odparł, że uschnięta pozostanie, a wszystko na zawsze będzie słonym jeziorem.

Jeziora leżą między Larnaką a lotniskiem międzynarodowym w Larnace, a droga B4 biegnie wzdłuż wschodniego brzegu. Zimą niecki wypełnia woda; latem wyparowuje, zostawiając skorupę soli i szary pył. Brzeg porasta słonolubne zarośla, więc przydadzą się zakryte buty i woda.

Sól z jeziora była niegdyś ważnym towarem eksportowym Cypru; zbierano ją z pomocą osłów i usypywano na brzegu w ogromne piramidalne stosy. Wraz ze wzrostem kosztów pracy wydobycie malało i ustało w 1986 roku, a wyspa zaczęła sprowadzać sól z zagranicy.