Barbar Temple, Archeologiczna świątynia w Barbar, Bahrajn.

Świątynia Barbar to kompleks archeologiczny złożony z trzech struktur ułożonych jedna na drugiej, połączonych tarasami i wieloma przestrzeniami ołtarza. Miejsce zawiera kilka poziomów z pokojami używanymi do ceremonii, wraz ze szczątkami kanałów i elementów związanych z wodą, które były kluczowe dla jego projektu.

Najstarsza struktura świątyni powstała około 3000 p.n.e. w okresie Dilmun, a miejsce zostało powiększone co najmniej dwa razy w następnych wiekach. Każda warstwa odzwierciedla zmiany w metodach budowy i praktykach rytualnych, pokazując, że ta lokalizacja przez tysiące lat pozostawała ważna dla kultu religijnego.

Świątynie były poświęcone Enkiemu, bogu mądrości i słodkiej wody, oraz jego żonie Ninhursag. Naturalne źródło zasilało basen w podziemnym sanktuarium, interpretowanym jako symboliczny abzu, a woda płynęła kamiennymi kanałami do okolicznych pól. W fundamentach Świątyni I złożono ofiary z glinianych kubków, w grupach po siedem.

Wykopalisko leży we wsi Barbar, blisko wybrzeża na północ od Manamy. Trasa wiedzie między niskimi murami kamiennymi, pięcioma zachowanymi stopniami i kwadratową studnią świątyni I, więc na gruzie przydadzą się zakryte buty. Miejsce figuruje na liście informacyjnej UNESCO; przed wyjazdem warto wypytać o zwiedzanie na miejscu.

Trzy świątynie wznoszono jedną na drugiej: drugą około 500 lat po pierwszej, trzecią między 2100 a 2000 r. p.n.e. Duński zespół P. V. Globa, Hellmutha Andersena i Peder Mortensena prowadził tu wykopaliska w latach 1954–1962, a prace wznowiono w 2004 r.