Lodowiec Muir, Lodowiec dolinny w Parku Narodowym Glacier Bay, Alaska
Lodowiec Muir to lodowiec dolinny w Parku Narodowym i Rezerwacie Glacier Bay na Alasce. Jego czoło ma około 0,7 km (0,43 mili) szerokości. W połowie lat 80. XX wieku był lodowcem pływowym, który cielił góry lodowe z 90-metrowej (200 stóp) ściany lodu. Woda oceaniczna wypełniła następnie dolinę, tworząc Muir Inlet.
Lodowiec Muir osiągnął swoje maksimum małej epoki lodowcowej u wejścia do Glacier Bay około 1780 roku. W 1794 roku kapitan George Vancouver zastał większość zatoki pod pokrywą lodową grubą miejscami na 1200 m. Od 1892 do około 1980 roku lodowiec cofnął się o prawie 32 km, a w latach 1941–2004 stracił ponad 12 km długości i ponad 800 m grubości. Nosi imię Johna Muira, który był tu w 1879 i 1880 roku, a relację wydał w Travels in Alaska w 1915 roku.
Lodowiec nosi imię Johna Muirs, który odwiedził okolicę w 1879 i 1880 roku i przesyłał relacje do San Francisco Bulletin. Później zebrał te teksty w książce Travels in Alaska, wydanej w 1915 roku, rok po jego śmierci.
Lodowiec można osiągnąć przez wycieczki łodzią, które wyruszają z Juneau i żeglują w górę Glacier Bay. Najlepszy czas do odwiedzenia to maj do września, kiedy wody są żeglowne i wycieczki łodzią działają regularnie.
W połowie lat 80. XX wieku Lodowiec Muir był jeszcze lodowcem pływowym i cielił góry lodowe z około 90-metrowej ściany lodu. Do 2004 roku jego czoło wycofało się w głąb lądu i nie było już widoczne na zdjęciu porównawczym; lodowiec Riggs oddzielił się od niego. Woda morska wypełniła opuszczoną dolinę, tworząc Muir Inlet.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 542 współtwórców z całego świata.