Bear Butte, Święta formacja geologiczna w Meade County, Dakota Południowa.

Bear Butte to charakterystyczna formacja skalna w Black Hills, która stromo wznosi się z otaczającego krajobrazu poprzez igneusowe procesy geologiczne. Różne szlaki krzyżują się po terenie, oferując dostęp do punktów widokowych i prowadząc odwiedzających przez sosnowe lasy i łąki.

Artefakty znalezione na Bear Butte i w jego pobliżu pochodzą sprzed 10 000 lat. W 1857 roku zebrała się tu rada wielu narodów indiańskich, by omówić rosnącą obecność białych osadników, a w 1874 roku George Armstrong Custer rozbił obóz w pobliżu wzniesienia, potwierdzając pogłoski o złocie w Black Hills. Ezra Bovee osiadł na południowych zboczach, a wiosną 1945 roku Północni Czejenowie odprawili tam ceremonię modlitewną o koniec II wojny światowej. Miejsce stało się parkiem stanowym w 1961 roku i Narodowym Zabytkiem Historycznym w 1981 roku.

Ten butte jest miejscem świętym dla kilku plemion rdzennych Amerykanów, które się tu gromadzą na ceremonijne i duchowe rytuały. Odwiedzający zauważą kolorowe tkaniny modlitewne i obrzędowe pakiety przymocowane do drzew, odzwierciedlające trwające praktyki duchowe.

Na szczyt prowadzi szlak; jest on północnym krańcem South Dakota Centennial Trail. Park leży na zachód od South Dakota Highway 79, z polem namiotowym po zachodniej stronie drogi i stadem bizonów u podnóża góry po stronie szczytu. Regulamin parku nakazuje szanować modlących się i nie dotykać ofiar religijnych; opłaty są znoszone dla osób odbywających praktyki religijne.

Bear Butte jest północnym krańcem szlaku South Dakota Centennial Trail, długodystansowej trasy kończącej się na szczycie. Południowy koniec szlaku znajduje się w parku narodowym Wind Cave.