Inyan Kara Mountain, Góra w hrabstwie Crook, Wyoming, Stany Zjednoczone.

Inyan Kara to kopuła strukturalna i intruzja magmowa z jasnego sjenitu porfirowego lub ryolitu alkalicznego, wprowadzona jako niewielki lakolit w eocenie, około 50–58 mln lat temu. Kopuła ma około 1,5 mili (2 km) szerokości; magma wypchnęła około 4000 stóp skał osadowych, od wapienia Pahasapa przez Minnelusa, Opeche i Minnekahta po czerwone łupki formacji Spearfish. Wznosi się osobno nad Black Hills na 6368 stóp (1941 m).

W 1874 roku podpułkownik George Armstrong Custer poprowadził około 1000 ludzi i 500 sztuk bydła w Black Hills, aby założyć posterunek wojskowy i szukać złota. Jego kolumna dotarła do Inyan Kara 22 lipca 1874 roku, a Custer wszedł na szczyt następnego dnia, pozostawiając napis „74 Custer”. Złoto znalezione w pobliżu Deadwood doprowadziło do kampanii 1876 roku i śmierci Custera pod Little Bighorn. W 1973 roku szczyt wpisano do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych.

Lakocka nazwa Íŋyaŋ Káǧa znaczy „zbieracz kamieni”. W kosmologii Oceti Sakowin Inyan, kamień, był jednym z pierwotnych duchów: oddał swoją niebieską krew, wodę, by stworzyć Ziemię, a kamień nazywa się Tunkasila, Dziadek. Legenda wiąże szczyt z Inyan Hoksila, Stone Boyem, którego rozgrzane kamienie i para przywróciły życie wujom i zapoczątkowały ceremonię Inipi, chaty potu.

Dotarcie na szczyt wymaga solidnych butów i odpowiedniego sprzętu, przy czym warunki różnią się w zależności od sezonu na odsłoniętych zboczach. Należy zaopatrzyć się w Sundance przed wyruszeniem, ponieważ na górze nie ma żadnych urządzeń.

Dudnienie słyszane w ciche dni przez rdzennych mieszkańców i pierwszych badaczy przestano odnotowywać po 1833 roku; przypisywano je gazom ulatniającym się z palących się pokładów węgla. Szczyt wpisano do National Register of Historic Places w 1973 roku.