Harney Peak, Szczyt w Black Hills, Dakota Południowa, Stany Zjednoczone

Black Elk Peak to najwyższy naturalny punkt Black Hills i Dakoty Południowej, liczący 2208 m (7244 stóp), w Black Elk Wilderness w południowym hrabstwie Pennington. Szczyt tworzy długi, spękany grzbiet jasnoszarego granitu, zwietrzały w zaokrąglone iglice, garbki i pionowe szczeliny, z nagimi płytami nad rzadkimi zboczami iglastymi. Na grani stoi niewielka kamienna wieża widokowa z płaskim dachem.

Lakotscy Siuksowie wykorzystywali tę górę do ceremonii duchowych na długo przed przybyciem europejskich osadników do regionu. Oficjalna nazwa została zmieniona w 2016 roku, aby uhonorować Black Elka, po tym jak dawna nazwa była przez dziesięciolecia uznawana za problematyczną.

Lakotowie nazywają szczyt Hiŋháŋ Káǧa, „twórca sów”, od skał przypominających sowy, które kojarzyli z nadchodzącą śmiercią; mówią też Heȟáka Sápa, „czarny łoś”. W 2016 roku przemianowano go na Black Elk Peak na cześć lakockiego szamana Black Elka, który jako chłopiec doznał na szczycie swojej „Wielkiej Wizji”, a później wrócił tu z pisarzem Johnem Neihardtem.

Szlak zaczyna się przy Sylvan Lake i prowadzi około 7 mil (11 km) przez granitowe skały i sosnowe lasy na szczyt, gdzie stoi kamienna wieża obserwacyjna. Szczyt leży 3,7 mili na zachód-południowy zachód od Mount Rushmore. Wczesny start pozwala uniknąć tłumów w słoneczne letnie dni i często daje wyraźniejsze widoki rano.

Kamienna wieża widokowa na szczycie, jej schody oraz pobliska mała zapora i pompownia zostały w 1983 roku wpisane do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych. Wieża stoi na końcu szlaku na szczyt, a drugi wierzchołek około 300 stóp na południe okazał się nieco niższy podczas pomiaru GNSS w 2016 roku.