Banff National Park Pavilion, Konstrukcja Prairie School w Parku Narodowym Banff, Kanada.

Pawilon Banff National Park był długim, parterowym schronieniem dla odwiedzających z drewna i kamienia, zbudowanym na niskich kamiennych murach z deskami i listwami oraz wspornikowym dachem na stalowych belkach. Jego sala zgromadzeń o wymiarach 100 na 50 stóp miała rząd okien ze szkła artystycznego wzdłuż jednej ściany i trzy kominki z otoczaków na pozostałych. Został rozebrany w 1938 roku.

Budynek powstał w wyniku pracy Franka Lloyda Wrighta i Francisa Conroy'a Sullivana, którzy go zaprojektowali w 1911 roku i ukończyli w 1914 roku. Podczas Pierwszej Wojny Światowej służył jako magazyn i zmienił swój pierwotny cel.

Pawilon był ostatnim z zaledwie dwóch projektów Franka Lloyda Wrighta zrealizowanych w Kanadzie, wykonanym z Sullivanem, który pracował w studiu Wrighta w Oak Park. Mieszkańcy Banff chcieli całorocznej hali do curlingu i hokeja na lodzie; Ottawa odrzuciła ich plan, a Crag and Canyon napisał w 1913 r., że lokalna wola jest „jak zwykle ignorowana przez ‚panów' z Ottawy".

Pawilon stał na bagnistym gruncie nad brzegiem rzeki Bow, narażony na powodzie i silne mrozy. W lipcu 1920 roku Banff Crag and Canyon donosił, że woda sięgała schodów budynku rekreacyjnego, tak że można było brodzić do nich i z nich łowić ryby. Szkody powodziowe z 1933 roku pogłębiły zniszczenia, które doprowadziły do rozbiórki w 1938 roku; ruiny były widoczne do wczesnych lat sześćdziesiątych.

Pawilon stał na bagnistym gruncie nad rzeką Bow i wielokrotnie zalewała go woda; w lipcu 1920 roku Banff Crag and Canyon żartował, że mężczyzna mógł brodzić do budynku, siadać na schodach i łowić ryby. Po powodzi w 1933 roku rozebrano go w 1938 roku, a do 1965 roku wszelkie ślady zostały zniesione przez wodę lub zapadły się w bagno.