Hells Canyon, Kanion rzeczny między Oregonem a Idaho, Stany Zjednoczone.

Hells Canyon to wąwóz rzeczny między Oregonem a Idaho, wyrzeźbiony przez rzekę Snake w warstwowej skale. Głębokość osiąga około 2400 metrów, co czyni go najgłębszym wąwozem na kontynencie.

Plemiona Nez Perce i Shoshone żyły wzdłuż rzeki przez tysiące lat, polegając na wędrówkach łososia jako pożywieniu. Biali osadnicy przybyli w latach 1860 w poszukiwaniu złota, co wyparło pierwotny sposób życia.

Nez Percé byli najwcześniejszymi znanymi mieszkańcami; odwiedzali ich Shoshone-Bannock, północni Paiute i Cayuse, przyciągani łagodnymi zimami oraz obfitością roślin i zwierząt. Piktogramy i petroglify na ścianach kanionu są śladem tych osad. W maju 1887 r. 34 chińskich poszukiwaczy złota zostało tu napadniętych i zabitych w masakrze Hells Canyon; nikt nie poniósł odpowiedzialności.

Trzy drogi dojazdowe prowadzą do różnych punktów widokowych wzdłuż rzeki, z kempingami i punktami informacyjnymi przy początku szlaków. Wiosna i jesień oferują najłagodniejszą pogodę, podczas gdy szczyt lata może stać się bardzo gorący na dnie.

Większość kanionu obejmuje 214 000 akrów wyznaczonej dziczy i nie przecina go żadna droga; tylko trzy drogi ślepe docierają do krawędzi lub rzeki. Pierwsi spływacze pokonali progi Snake w 1928 roku, a trzy zapory zbudowane w latach 1958–1967 dostarczają około 70 procent energii wodnej Idaho.