Daniels & Fisher Tower, Wieża zegarowa w Denver, Kolorado, USA

Wieża Daniels & Fisher to 20-piętrowy zegar wieżowy o wysokości 99 m, przy skrzyżowaniu 16th i Arapahoe Street w Denver, zbudowany w 1910 r. jako część domu towarowego Daniels & Fisher. Architekt Frederick Sterner wzorował ją na dzwonnicy św. Marka w Wenecji, z kamienia, cegły i terakoty w stylu włoskiego renesansu. Na wszystkich czterech ścianach znajdują się tarcze zegarowe o średnicy 15 stóp, a w dwóch najwyższych kondygnacjach wisi dzwon o wadze 5 500 funtów.

Wieżę zbudowano w 1910 roku jako część domu towarowego Daniels & Fisher; zaprojektował ją Frederick Sterner na wzór kampanili św. Marka w Wenecji. Mierząc 325 stóp, była wówczas najwyższym budynkiem między Missisipi a Kalifornią. May Company kupiła dom towarowy w 1958 roku i opuściła wieżę; gdy dom towarowy rozebrano około 1971 roku, wieżę ocalono i odnowiono w 1981 roku. 3 grudnia 1969 roku wpisano ją do National Register of Historic Places.

W piwnicy wieży od 2006 roku działa Clocktower Cabaret, scena założona przez artystkę Lannie Garrett. Ważący 2,5 tony dzwon, odlany w 1911 roku przez McShane Bell Company z Baltimore, nosi dedykację dla Williama Cooke'a Danielsa i Cicely Cook Daniels. 22 czerwca 1918 roku Jack Williams, zwany „ludzką muchą”, wspiął się od podstawy na szczyt masztu flagowego w 38 minut.

Wieża stoi na rogu 16th Street i Arapahoe Street, w parku Skyline Park, a Clocktower Cabaret zajmuje poziom piwnicy. Tarcze zegarowe z czterech stron są widoczne z ulicy o każdej porze, więc elewację można obejrzeć bez wchodzenia do budynku.

22 czerwca 1918 roku Jack Williams, zwany „the human fly”, wspiął się od podstawy wieży na szczyt masztu flagowego w 38 minut. W 1929 roku uczennica pielęgniarstwa Doris Heller spadła z dwudziestego piętra na balkon siedemnastego i została znaleziona dopiero 48 godzin później.