Box-Death Hollow Wilderness, Obszar dziki w hrabstwie Garfield, Utah, Stany Zjednoczone.

Box-Death Hollow Wilderness obejmuje 25 751 akrów (104 km²) w Dixie National Forest, gdzie pionowe szaro-pomarańczowe ściany piaskowca Navajo wznoszą się nad dwoma dopływami rzeki Escalante. Pine Creek płynie z północy na południe przez stromo zapadającą monoklinę i tworzy „The Box” – kanion dostępny tylko od dolnego końca; na wschód od niego Death Hollow Creek przeciął łagodnie zapadającą monoklinę. Sosny pinyon i jałowce pokrywają płaskowyże nad kanionami.

Ustawa Utah Wilderness Act z 1984 r. nadała Box-Death Hollow status obszaru chronionego, lecz debata skupiła się wokół firmy, która chciała wiercić otwory poszukiwawcze pod dwutlenek węgla. Miejsca odwiertów na grzbietach i prowadzące do nich drogi wyłączono z północnej strony prawnej granicy, a projekt nigdy nie wszedł do produkcji. Sąsiedni obszar badań dzikiej przyrody Phipps-Death Hollow, zarządzany przez Bureau of Land Management, przylega od południa i wchodzi w skład Grand Staircase–Escalante National Monument.

Nazwa Death Hollow przypomina bydło, które spadło na śmierć, próbując przekroczyć stromy kanion. Obszar leży w Dixie National Forest, a jego południowy sąsiad, większy obszar badań Phipps-Death Hollow, należy do Grand Staircase–Escalante National Monument.

Dziewięciomilowy szlak biegnie przez całą "The Box", kanion pudełkowy Pine Creek dostępny tylko od dolnego końca. Poza nim nie ma znakowanej trasy: idzie się korytami odpływów lub nieoznaczonymi drogami. Po deszczu gwałtowne wody często zalewają przewężenia, więc sprawdź warunki przed wejściem.

Podczas debaty nad ustawą Utah Wilderness Act z 1984 roku pewna firma chciała wiercić tu odwierty poszukiwawcze dwutlenku węgla. Miejsca odwiertów na grzbietach i drogi dojazdowe wyłączono z prawnej granicy po stronie północnej tzw. cherry stems, ale projekt nigdy nie ruszył.