Navajo Mountain, Szczyt górski w hrabstwie San Juan w Utah i hrabstwie Coconino w Arizonie, Stany Zjednoczone.

Navajo Mountain to samodzielny lakolit, kopuła skały magmowej, która wdarła się w warstwy osadowe i podniosła leżący nad nimi piaskowiec Dakota. Jego szczyt osiąga około 3166 metrów, co czyni go najwyższym punktem Narodu Navajo. Szczyt leży 3,5 km na północ od granicy z Arizoną, głównie w hrabstwie San Juan w Utah, a południowe zbocze sięga hrabstwa Coconino w Arizonie.

W 1776 roku hiszpańscy misjonarze Anastasio Dominguez i Silvestre Velez de Escalante przeprawili się przez rzekę Kolorado w pobliżu góry i spotkali tam Paiutów. Na początku XIX wieku Paiuci z San Juan i Navajo osiedlili się na okolicznych mesach i w kanionach. W 1884 roku plemiona te utraciły tradycyjne ziemie między Navajo Mountain a Kayenta; z czasem Navajo przyłączyli ziemie Paiutów do swojego rezerwatu, a w latach 80. XX wieku Paiuci wystąpili o uznanie za odrębne plemię.

Znana jako Naatsisʼáán w języku Navajo, co oznacza Głowę Ziemi, góra ma znaczenie duchowe dla trzech rdzennych ludów Ameryki. Ich tradycje i ceremonie pozostają związane z tym miejscem, które nadal kształtuje sposób, w jaki te społeczności rozumieją swoje terytorium.

Odwiedzający potrzebują pozwolenia od narodu Navajo, aby wejść na teren, a wspinaczka bezpośrednio na górę jest niedozwolona. Te ograniczenia chronią teren i zapewniają dostęp tylko poprzez zatwierdzone trasy i z odpowiednią przygotowaniem.

Penstemon Navajo Mountain (Penstemon navajoa) to rzadka roślina rosnąca głównie na wyższych zboczach tego szczytu i prawie nigdzie indziej. Na wczesnych mapach góra widnieje też jako Sierra Panoche, a jej nawajska nazwa Naatsisʼáán oznacza „Głowę Ziemi”.