Canyon Diablo, Naturalny kanion w hrabstwie Coconino, Arizona.

Canyon Diablo to wcięty meander o długości 130 km (81 mil), wyżłobiony w płaskowyżu Kolorado około 48 km na wschód od Flagstaff w Arizonie. Jego ściany, średnio 40 m wysokie i sięgające 69 m głębokości przy moście kolejowym, zbudowane są głównie z żółto-szarego wapienia Kaibab z permu, a miejscami z młodszych warstw formacji Moenkopi. Most drogowy autostrady Interstate 40 przecina kanion w pobliżu środka widoku.

Porucznik Amiel Weeks Whipple odkrył i nazwał Canyon Diablo w grudniu 1853 roku podczas ekspedycji pomiarowej wzdłuż 35. równoleżnika. Jego praca była częścią wczesnych amerykańskich wysiłków zmapowania i zrozumienia terytoriów zachodnich.

Nazwę „Cañon Diablo” zapisał porucznik Amiel Weeks Whipple podczas pomiarów wzdłuż 35. równoleżnika w 1853 r.; na „Canyon Diablo” zmieniono ją dopiero na początku XX w. Navajoska nazwa kanionu to Kin Łigaaí. Położona przy moście kolejowym osada Canyon Diablo, założona w 1882 r., liczyła blisko 2000 mieszkańców, zanim w ciągu kilku miesięcy stała się w większości miastem widmem.

Dostęp do Canyon Diablo odbywa się przez drogi gruntowe z Interstate 40 i potrzebny jest pojazd z dobrym prześwitem. Sprawdź lokalne warunki przed wyjazdem, ponieważ pogoda i jakość dróg mogą się zmieniać w zależności od sezonu.

Kanion nie zawdzięcza nazwy meteorytowi. Whipple zapisał nazwę „Cañon Diablo” podczas pomiarów w 1853 r., dziesiątki lat przed tym, jak Albert E. Foote zbadał fragment w 1891 r., a meteoryt Canyon Diablo otrzymał nazwę od najbliższej placówki pocztowej. Clair Patterson użył tego meteorytu w 1956 r., by pomóc w datowaniu wieku Ziemi.