Wangerooge

Wangerooge to zamieszkana wyspa wschodniofryzyjska na Morzu Północnym, obejmująca około 8 kilometrów kwadratowych między otwartymi wodami a chronionymi mieliznami pływowymi. Wyspa charakteryzuje się krajobrazami wydmowymi, słonymi mokradłami i piaszczystą plażą wzdłuż północnego wybrzeża.

Wyspa dołączyła do Wielkiego Księstwa Oldenburga w 1815 roku i pozostała częścią tego terytorium do 1947 roku, oddzielając się administracyjnie od sąsiednich wysp. Po drugiej wojnie światowej stała się częścią nowo utworzonego kraju związkowego Dolna Saksonia.

Nazwa pochodzi z języka fryzyjskiego i oznacza łąkę przy wodzie, odzwierciedlając płaskie tereny spotykające morze. Zwiedzający doświadczają życia wyspiarskiego kształtowanego przez pływy, gdzie codzienne rytmy dostosowują się do rozkładów promów.

Port promowy po południowej stronie łączy wyspę z lądem, a czasy odjazdów zależą od warunków pływowych. Kolej wąskotorowa przewozi przybyłych z portu do głównej osady, gdzie zakwaterowanie i sklepy znajdują się w zasięgu spaceru.

Wieża pochodząca z XVI wieku stopniowo przesuwała się ze wschodniej części wyspy na jej zachodnią stronę przez naturalny dryfujący piasek. Ta migracja zatrzymała się dopiero, gdy zbudowano zabezpieczenia brzegowe stabilizujące przesuwające się piaski i chroniące zamieszkałe obszary.