Langeoog

Ta wyspa barierowa leży u wybrzeży Dolnej Saksonii, rozciągając się na około 19 kilometrów kwadratowych między porośniętymi trawą wydmami a równinami pływowymi. Długa piaszczysta plaża biegnie przez 14 kilometrów wzdłuż północnego brzegu, podczas gdy wnętrze zawiera nisko położone tereny podmokłe i fragmenty chronionej roślinności.

Zapisy z końca XIV wieku wspominają rybaków i rolników żyjących tutaj, choć burze regularnie przekształcały linię brzegową. Powódź bożonarodzeniowa z 1717 roku podzieliła ląd na trzy sekcje, zmuszając mieszkańców do odbudowy i adaptacji swoich osad w ciągu kolejnych dekad.

Mieszkańcy utrzymują rytm życia wyznaczany przez rozkład promów i pływy, a sklepy oraz kawiarnie otwierają się w czasie przybijania łodzi. Goście zauważają, jak mieszkańcy poruszają się rowerem lub pieszo, tworząc spokojne otoczenie, w którym rozmowy niosą się po ulicach.

Promy z kontynentalnego portu Bensersiel kursują kilka razy dziennie, a czasy podróży zależą od warunków pływowych. Po przybyciu mała kolej łączy molo z centrum wioski w kilka minut, a wypożyczalnie rowerów stoją wzdłuż głównej ulicy, umożliwiając zwiedzanie poza osadą.

Kolej wąskotorowa działa nieprzerwanie od 1936 roku, co czyni ją jedną z nielicznych nadal działających na niemieckim wybrzeżu Morza Północnego. Jej tory przecinają płaskie łąki na wprost, oferując pasażerom otwarty widok na otaczające tereny podmokłe podczas krótkiej jazdy.