Camp Warner, Posterunek wojskowy we wschodnim Oregonie, Stany Zjednoczone.

Camp Warner był placówką armii amerykańskiej w dwóch miejscach oddalonych o około 35 mil w pobliżu jezior Warner. Old Camp Warner, zbudowany w 1866 roku na wschodnim zboczu Hart Mountain, został opuszczony po jednej zimie. Fort Warner, zbudowany w 1867 roku na zachód od jezior, miał drewniane koszary dla 280 żołnierzy, kwatery oficerskie, szpital, piekarnię i tartak. Dziś nie pozostało nic z żadnego z nich.

Amerykańska armia ustanowiła Camp Warner w 1866 roku jako posterunek ochronny podczas ekspansji na zachód i zbrojnych konfliktów z ludami autochtonami. Posterunek został porzucony po mniej niż dwóch dekadach, gdy priorytety militarne się zmieniły.

Nazwa Camp Warner upamiętnia kapitana Williama H. Warnera, inżyniera topografa zabitego przez Indian w 1849 roku. Żołnierze nazywali drugą lokalizację Fort Warner, aby odróżnić ją od Old Camp Warner, choć armia nigdy oficjalnie nie określiła jej jako fortu. Żony wojskowych, w tym pani Crook, mieszkały w Fort Warner od 1867 roku, a placówka służyła jako skład zaopatrzenia podczas wojny z Wężami.

Miejsce położone jest na dużej wysokości w regionie o surowym klimacie i wymaga solidnego obuwia oraz odpowiedniego ubrania na każdą porę roku. Odwiedzający powinni przygotować się do ograniczonych udogodnień i zabrać dużo wody i zapasów, ponieważ lokacja pozostaje dość oddalona.

Stone Bridge, który w 1867 roku pozwolił armii przekroczyć mokradła jezior Warner, nie był mostem, lecz ćwierćmilową groblą z bloków bazaltu przywiezionych z Hart Mountain i wrzuconych do bagna między Hart Lake i Crump Lake. Czterdziestu żołnierzy pod dowództwem kapitana Jamesa Hentona zbudowało ją od 16 maja do 24 lipca 1867 roku.