Park Narodowy Zion, Park Narodowy w Utah, Stany Zjednoczone

Park Narodowy Zion znajduje się w południowo-zachodniej części stanu Utah i obejmuje obszar, gdzie głębokie kaniony, wysokie ściany z czerwonego piaskowca oraz rzeka Virgin kształtują teren. Ściany skalne osiągają wysokości do 800 metrów i tworzą wąskie doliny, przez które przebiegają szlaki turystyczne i cieki wodne.

W 1909 roku prezydent William Howard Taft ogłosił Pomnik Narodowy Mukuntuweap, aby chronić kanion. W 1918 roku Horace Albright z nowej Służby Parków Narodowych zaproponował powiększenie obszaru i zmianę nazwy na Zion, termin mormoński; historyk Hal Rothman uznał to za zabieg wobec odwiedzających zniechęconych obcymi nazwami. Kongres 19 listopada 1919 roku przekształcił go w Park Narodowy Zion, a ustawę podpisał Woodrow Wilson.

Nazwa Zion pochodzi od hebrajskiego słowa oznaczającego Jerozolimę, które mormońscy osadnicy nadali kanionowi; inne nazwy w parku, jak Dziedziniec Patriarchów i Świątynia Sinawavy, również wywodzą się z Biblii lub tradycji Pajutów. Południowi Pajuci nadal wchodzą do parku z powodów religijnych i by zbierać rzadkie rośliny. Droga przez kanion kończy się przy Świątyni Sinawavy, nazwanej imieniem kojota-boga Pajutów.

Bezpłatny autobus łączy główne punkty startowe szlaków i punkty widokowe wzdłuż głównej drogi przez kanion wiosną, latem i jesienią, ułatwiając przemieszczanie się między różnymi obszarami bez samochodu. Większość szlaków jest wyraźnie oznakowana, ale niektóre prowadzą przez wodę lub po śliskich skałach, dlatego solidne obuwie i gotowość na zmieniające się warunki pomagają zapewnić bezpieczniejszą wizytę.

Warstwy skalne ujawniają dziewięć różnych formacji geologicznych, które powstawały przez 150 milionów lat i obecnie pojawiają się dzięki ciągłej erozji, oferując widoczny przekrój głębokiego czasu. Odwiedzający mogą śledzić te warstwy wzdłuż ścian kanionu podczas spaceru, widząc, jak starożytne środowiska nakładały się jedno na drugie.