Kaibab National Forest, Las narodowy w północnej Arizonie, Stany Zjednoczone.

Las Narodowy Kaibab obejmuje 650 tys. hektarów w środkowo-północnej Arizonie, podzielonych na trzy części: dystrykt North Kaibab na płaskowyżu Kaibab oraz dystrykty Tusayan i Williams na południe od Wielkiego Kanionu. Wysokość sięga od 1676 m n.p.m. na południowym zachodzie do 3175 m na szczycie Kendrick Peak. Rosną tu sosna żółta, daglezja, świerk Engelmanna, osika, dąb, sosna pinionowa i jałowiec, a niżej bitterbrush, dąb Gambela, bylica i cliffrose.

Ziemie North Kaibab wyłączono z domeny publicznej w 1893 roku i włączono do Grand Canyon Forest Reserve. Theodore Roosevelt utworzył tam w 1906 roku Grand Canyon Game Preserve, a w 1908 roku rezerwat na północ od kanionu, wraz z rezerwatem łowieckim, przemianowano na Kaibab National Forest. W 1934 roku przyłączono do niego Tusayan National Forest na południe od kanionu, ustalając dzisiejsze granice.

Havasupai uważają Red Butte, górę w lesie, za miejsce święte. Las wchodzi też w skład pomnika narodowego Baaj Nwaavjo I'tah Kukveni – Ancestral Footprints of the Grand Canyon, ustanowionego w dystrykcie Tusayan.

Największy kemping w regionie leży przy Tusayan, na terenie lasu, i służy jako rezerwa, gdy obiekty Parku Narodowego Wielkiego Kanionu są przepełnione. Na północ od kanionu prymitywne pola namiotowe pozostają dostępne przez cały rok, nawet gdy północna krawędź i północna część parku narodowego są zamykane na zimę. Dozwolone są tu sposoby użytkowania zabronione w parku narodowym, więc odwiedzający mogą przenieść się do lasu.

Wiewiórka Kaibab, z białym ogonem i ciemnym brzuchem, żyje wyłącznie na płaskowyżu Kaibab, odizolowanym przez Wielki Kanion i sąsiednie kaniony. Północną część wyłączono z domeny publicznej w 1893 r. i włączono do Grand Canyon Forest Reserve, a następnie do rezerwatu łowieckiego utworzonego przez Theodore'a Roosevelta w 1906 r.