Mono–Inyo Craters, Łańcuch wulkaniczny w Mono County, Stany Zjednoczone.

Mono-Inyo Craters tworzą 40-kilometrowy łańcuch wulkaniczny od północno-zachodniego brzegu jeziora Mono po tereny na południe od Mammoth Mountain. Północne Mono Craters obejmują co najmniej 27 kopuł riolitowych i trzy szkliste potoki lawy, w tym Crater Mountain (2 796 m). Południowy łańcuch Inyo ciągnie się 10 km od Wilson Butte do otwartych kraterów eksplozyjnych o szerokości około 180 m i głębokości 30–60 m, z małymi stawkami na dnach.

Erupcje wzdłuż systemu szczelin pod łańcuchem rozpoczęły się 400 000 do 60 000 lat temu w zachodniej fosie kaldery Long Valley, gdy powstał Mammoth Mountain. Powtarzające się erupcje 40 000 do 600 lat temu zbudowały Mono Craters, a te sprzed 5000 do 500 lat utworzyły łańcuch Inyo. Potoki lawy sprzed 5000 lat wzniosły Red Cones, a wypiętrzenie wyspy Paoha około 250 lat temu to najmłodsza aktywność.

Lud Mono Paiute zbierał obsydian z tych wulkanicznych skał na ostre narzędzia i grociki strzał; szklista skała jest nadal wydobywana jako ścierniwo handlowe i dekoracja ogrodowa. Od końca XIX do początku XX wieku Mono Mills przetwarzało drewno ścinane na lub w pobliżu wulkanów dla miasta górniczego Bodie.

Łańcuch leży w Lesie Narodowym Inyo, zarządzanym przez Służbę Leśną USA; najbliższym miastem o statusie incorporated jest Mammoth Lakes na południowym krańcu. San Francisco jest około 300 km na zachód, a Los Angeles około 400 km na południe. Basen Mono otrzymuje rocznie około 36 cm opadów, a okolice Mammoth Lakes około 58 cm, więc śnieg może zalegać na większych wysokościach.

Naukowcy stale monitorują ten obszar za pomocą odbiorników GPS i sejsmometrów, aby wykryć oznaki przyszłej aktywności wulkanicznej. Ten monitoring jest częścią szerszej sieci, która śledzi aktywność geologiczną w kaldery Long Valley.