Mount Whitney, Szczyt górski w Sierra Nevada, Stany Zjednoczone.
Mount Whitney wznosi się na 4.421 metrów nad poziomem morza, co czyni go najwyższym punktem przylegających Stanów Zjednoczonych, a jego strukturę kształtują formacje granitowe. Szczyt tworzy wschodnią krawędź pasma Sierra Nevada wzdłuż granicy hrabstw Tulare i Inyo, gdzie odsłonięte płyty skalne i ostre granitowe ściany dominują krajobraz powyżej granicy lasu.
Pierwsza udokumentowana wyprawa na szczyt miała miejsce 18 sierpnia 1873 roku, kiedy Charles Begole, Albert Johnson i John Lucas ukończyli swoją ekspedycję. Szczyt został nazwany na cześć Josiah Whitney, który pracował jako geolog stanowy Kalifornii i przeprowadzał obszerne badania regionu w XIX wieku.
W miesiącach letnich wędrowcy z całego świata dzielą się szczytem, wymieniając opowieści o swoim wielodniowym podejściu lub wyczerpującej wspinaczce w jeden dzień. Wielu odwiedzających podpisuje księgę szczytową przechowywaną w schronisku, która stała się wspólną pamięcią dla wszystkich, którzy osiągnęli najwyższy punkt w 48 przylegających stanach.
Wędrownicy muszą uzyskać pozwolenia za pomocą konkurencyjnego systemu loterii, ponieważ tylko 100 wędrowców jednodniowych i 60 turystów plecakowych może codziennie korzystać ze szlaku od maja do listopada. Wysokość powoduje objawy choroby wysokościowej u wielu odwiedzających, dlatego stopniowa aklimatyzacja i gotowość do zawrócenia przy pierwszych oznakach dyskomfortu staje się ważna.
Schronisko szczytowe, zbudowane w 1909 roku przez Smithsonian Institution, pozostaje jako stała struktura w najwyższym punkcie przylegających Stanów Zjednoczonych. Mniej niż 160 kilometrów na zachód leży Dolina Śmierci, najniższy punkt Ameryki Północnej, co daje temu regionowi największą różnicę wysokości na kontynencie.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 60,000 współtwórców z całego świata.
